သြားလာ စားေသာက္-၃

ကဲ.. ရွည္ၾကာေနေသာ ခရီးသြားပုိ႔စ္ေလးလာပါဘီ.. ခရီးသြားပို႔စ္ဆုိတာထက္ စားေသာက္စရာပံုေတြခ်ည္းပဲဆုိ ပုိမွန္ပါ့မယ္.. ထူးထူးေထြေထြ ေဒသႏၱရ ဗဟုသုတလည္း မပါေလေတာ့ သြားလာစားေသာက္လုိ႔သာ နာမည္ေပးလုိက္ပါေတာ့မယ္..
ၿပီးခဲ့တဲ့ ေအပရယ္လတုန္းက ခ်င္းမုိင္ကုိေရာက္ပါတယ္.. ဘာလုိ႔သြားတယ္ ဘာ့ေၾကာင့္သြားတယ္ဆုိတာကုိေတာ့ အရင္ပုိ႔စ္တခုမွာ ေရးဖူးၿပီးသားပါ.. အဲ့တုန္းက စားေသာက္ခဲ့တာေလးေတြပါ..

ဒါကေတာ့ ခ်ိစ္ကုိ ေရညွိနဲ႔အုပ္ေၾကာ္ထားတာပါ.. အီစိမ့္တာကုိ ႀကိဳက္သူမုိ႔.. အရမး္အဆင္ေျပပါတယ္..

မထူးဆန္းတဲ့ ကုိးရီးယန္း ထမင္းဘူးေပါ့..

ဒါလည္း အထူးတလည္မဟုတ္တဲ့ ဘီဘင္ဘတ္ေခၚတဲ့ ကုိးရီးယန္း ထမင္းသုပ္ပါ..
ေရာက္ေရာက္ခ်င္းညမွာ အနီးနားရွိတဲ့ Maya ဆုိတဲ့ shopping mall က Tudari Express ဆုိတဲ့ ကုိရီးယားဆုိင္မွာ စားတာပါ.. ေနာက္လည္း က်ေနဘီဆုိေတာ့ ဘာမွလည္း ေရြးစရာသိပ္မရွိတာနဲ႔ ေတြ႕တဲ့ဆုိင္ ေကာင္းမယ္ထင္တဲ့ဆုိင္ ၀င္လုိက္တာ... ေကာင္းတယ္လို႔ေျပာရမယ္.. ေစ်းလည္း အေတာ္အသင့္ပါပဲ.. မေပါသလုိ ေစ်းလည္း မႀကီးဘူး..

ေနာက္ေန႔မနက္က်ေတာ့လည္း အဲ့လုိပဲ.. အနီးနားမွာ ရွိတာေတြေလွ်ာက္ၾကည့္ရင္း အင္ဒီးယန္းဆုိင္ တဆုိင္ေတြ႕တယ္.. ဆုိင္ေတာင္မဖြင့္ေသးဘူး.. ျပင္ဆင္တုန္း.. ဒါနဲ႔စားလုိ႔ရမလားဆုိေတာ့ အစံုေတာ့မရေသးေပမင့္ တခ်ိဳ႕တ၀က္ေတာ့ရမယ္ဆုိတာေၾကာင့္ ၀င္စားျဖစ္တယ္.. ဒါက chicken tikka ပါတဲ့.. ၾကက္သားကုိ ဒိန္ခ်ဥ္နဲ႔ ႏွပ္ၿပီး ကင္ထားတာလုိ႔ထင္တယ္.. ႏူးညံ႔ပီး အေတာ္စားေကာင္းတယ္..

သတ္သတ္လြတ္ ထမင္းဆက္လုိက္.. ပဲဟင္းရယ္.. ဟုိဘက္ကဘာေခၚလဲမသိ.. ဒါလည္း အေတာ္စားေကာင္း.. ဆန္ေလးေဒကလည္း ေကာ့ညြတ္ပီး စင္းေနတာပဲ..

ၾကက္သား ဒန္ေပါက္.. ေမႊးၿပီး အရမး္စားေကာင္းတယ္.. မအီဘူး..
ေျပာရမယ္ဆုိရင္ေတာ့ တကယ့္ကုိ စားေကာင္းတဲ့ဆုိင္ေလးပါ.. တပတ္ေလာက္ေနတဲ့တေလွ်ာက္မွာ ၃ခါေလာက္ေရာက္ျဖစ္တယ္ထင္တယ္.. Accha Fusion India ဆုိတဲ့ဆုိင္ေလးပါ.. ဆုိင္ရွင္ေတြက သေဘာေကာင္းတဲ့အျပင္ အဂၤလိပ္စကားကုိလည္း မႊတ္ေနေအာင္ေျပာႏုိင္ပါတယ္.. စာဖတ္သူလူႀကီးမင္းဟာ ယိုးဒယားကုိ ေရာက္ဖူးမယ္ဆုိရင္ျဖင့္ ဒီစကားကို ဘာလုိ႔ထည့္ေျပာလည္း သိႏုိင္ပါမယ္.. မေရာက္ဖူးဘူးဆုိရင္ျဖင့္ ယုိးဒယားမွာ အဂၤလိပ္လုိမႊတ္ေနေအာင္ေျပာတတ္တဲ့ ဒီလုိ local ဆုိင္ေလးေတြအရမး္ရွားလုိ႔ပါ.. လက္ဟန္ေျခဟန္နဲ႔ပဲ ကုိယ္ေျပာတာ သူနားမလည္.. သူရွင္းျပတာ ကုိယ္မသိနဲ႔ ျဖစ္တတ္ပါတယ္..

ဒီလုိ သစ္ပင္ရိပ္ေလးမွာ ထုိင္စားရတာ..

ခုနက အင္ဒီးယန္းစာေလးေဒစားပီး မ၀လုိ႔ ဒါေတြထပ္စားပါတယ္.. ဟုိးဘက္ကဟာေလးက whoopie pie လုိ႔ေခၚတဲ့ဟာေလးပါ.. ၂ခုလံုးကုိယ္စားတာပါ.. ေကာ္ဖီလည္း ကုိယ္ေသာက္တာပါ.. ခုနက ထမင္းတလံုးနဲ႔ၾကက္ကင္ကလည္း ကုိယ္ပါပဲ.. ငိငိငိ..

ဒီဆုိင္မွာ ကုိယ္မႀကိဳက္တာမရွိသေလာက္ပဲ.. ပတ္ဖ္ေတြကလြဲရင္ အကုန္ႀကိဳက္တယ္.. အကုန္နီးပါးလည္း တေန႔တမ်ိဳးစားခဲ့တယ္ေလ..

ဒါေတြက ျမင္ျမင္ရာ ရုိက္လာတာေဒပါ.. Central festival လုိ႔ေခၚတဲ့ shopping center မွာပါ...

အဲ့မ်ိဳးေဒေလွ်ာက္ရုိက္ၿပီး ဒါမ်ိဳးေလး ၃ထုပ္၀ယ္စားတယ္.. ၾကက္ေတာင္ပံေသးေသးေလးေဒရယ္ ၀က္သားေၾကာ္ရယ္ ငါးဖယ္ေၾကာ္ရယ္.. ငါးဖယ္ကုိေတာ့မႀကိဳက္၀ူး.. တုံ႔ယမ္းအရသာစူးတယ္.. ၀က္သားကလည္း အနဲငယ္မာ.. ၾကက္သားေၾကာ္တခုပဲႀကိဳက္မိတယ္..

ဖုကုတ္က ဟုိဟုိဒီဒီေဒပါ.. မေကာင္းပါဘူး..

ညဘက္က်ေတာ့လည္း နီးနီးနားနား ေလွ်ာက္ရွာတာ ဘာမွမေတြ႕တာနဲ႔ ဆလတ္နဲ႔ပဲညားပါတယ္.. Salad concept ဆုိတဲ့ဆုိင္ပါ.. လူေတြအမ်ားႀကီးေတာ့ လာစားၾကတယ္.. ဆလတ္ဆုိေတာ့ ကုိယ့္အႀကိဳက္မဟုတ္ဘူးေလ..

ေနာက္တနက္ မနက္စာ... အဲ့ေတာ့မွ ၀ယ္တဲ့ ခြက္အသစ္စက္စက္.. :P
ေခ်ာကလက္ ဘေရာင္နီနဲ႔ ေခ်ာကလက္ မာ့ဖင္.. မုိခါးကာဖီရည္..

ေန႔လည္စာကုိ.. MK ဆုိတဲ့ ေဟာ့ေပါ့ဆုိင္မွာ ဘဲကင္နဲ႔ ၀က္ေခါင္ကင္စားတယ္.. Central festival မွာပဲ..

ကုိယ္သိပ္ႀကိဳက္တဲ့ Kane Mochi ဆုိတဲ့ ေရခဲမုန္႔ပါ.. အိစိအိစိနဲ႔ ...

အေပၚကလုိ ေရခဲမုန္႔နဲ႔ေရာစားလုိ႔ရသလုိ သူ႔ခ်ည္းပဲလည္း စားလုိ႔ရတယ္.. ကိုယ္ကေတာ့ သူ႔ခ်ည္းသက္သက္ စားရတာပိုႀကိဳက္တယ္..

အာ့လုိေဒ ေန႔လည္စာ စားေသာက္ၿပီး ညေနပုိင္းက်ေတာ့ ဒါမ်ိဳးေလး အဆာေျပဆြဲေသးတယ္..
အဲ့ေန႔ညက ညစာစားတဲ့ဆုိင္က ေမွာင္ေတာ့ ဘာပံုမွမရုိက္ခဲ့ရဘူး.. ညစာမစားဘူးထင္ေနမဆုိးလုိ႔.. :P

ေနာက္ေန႔မနက္ဘရိတ္ဖတ္.. ေခ်ာကလက္ကိတ္ရယ္ ဟုိးဘက္က ခ်ိစ္ေဒနဲ႔ ဆင္းဒ၀စ္လုိဟာက ကုိယ္စားတာ.. အေပၚမွာ ခ်ိစ္...အထဲမွာက ဟမ္နဲ႔ခ်ိစ္.. ခိခိ..

ဒါေဒက ေန႔လည္စာ.. ေဘးခ်င္းကပ္ရက္နားမွာရွိတဲ့ ဆုိင္ေလးက.. ၾကက္ဆီထမင္းရယ္ အေၾကာ္အေလွာ္ေလးေဒရယ္ သရက္သီးသုပ္ရယ္.. ေကာင္းမွေကာင္း..

ခ်င္းမုိင္ ႏုိက္ဘဇားက ဆုိင္ေလးတဆုိင္.. ႏုိင္ငံတကာ ဘီယာေပါင္းစံုရတယ္.. ဆုိင္နာမည္ေတာ့မသိ.. မဆုိးပါဘူး.. သိပ္စားအေကာင္းႀကီးထဲကေတာ့ မဟုတ္ဘူး..

 အုန္းေရ၀ယ္ေသာက္တယ္.. အထဲကုိ ေရခဲေလးေဒပါထည့္ခုိင္းတယ္.. ခ်င္းမုိင္မွာ ေစ်းဆုိင္တခုခုကုိသြားရင္ ဗမာလုိအရင္ေျပာတယ္.. သူတို႔ နားမလည္ဟန္ျပမွ အဂၤလိပ္လိုကုိယ္ေျပာတယ္.. ၅ဆုိင္မွာ ၃ဆုိင္ေလာက္ ဗမာလုိျပန္ေျပာတယ္.. :) အထူးသျဖင့္ ညေစ်းမွာေပါ့..

အဲ့တေလာေလးက ေဖ့ဘုတ္မယ္ တအားရွဲၾကတဲ့ ေရခဲမုန္႔လိပ္ေပါ့... ျမင္တဲ့အတုိင္းပဲ အေပၚက ခရင္မ္ေဒ အစာပလာေဒအရမ္းမ်ားေတာ့ အီစိမ့္ေနတာပဲ.. အီေစာင့္ေနတာပဲဆုိ ပုိမွန္မယ္.. ညေစ်းမွာပဲ..

ညေစ်းမွာ ရုိက္ခဲ့တဲ့ပံုေလးေတြပါ.. အၿမဲလုိလုိ လက္ထဲမွာ စားစရာတခုခုအၿမဲရွိေနေတာ့ ဓါတ္ပံုရုိက္ဖုိ႔က သိပ္မလြယ္ပါဘူး... :P

ေနာက္ေန႔မနက္က်ေတာ့ စပ္စပ္ေဆာ့ေဆာ့နဲ႔ အြန္လုိင္းကေန မုန္႔မွာ စားပါတယ္.. ဘာခရက္ဒစ္ကတ္မွမလုိဘဲ မွာလုိ႔ရတယ္.. လာပုိ႔တယ္.. Mac ေတြက မွာလုိက္တာတာပါ.. website နာမည္ေတာ့ မမွတ္မိေတာ့ဘူး..

ၿပီးေတာ့ Promenada လုိ႔ေခၚတဲ့ resort mall ကုိသြားပါတယ္.. လွတပတေလးေတြ လုပ္ထားေပမင့္ ေျခာက္ေျခာက္ကပ္ကပ္နဲ႔ ဘာမွ၀ယ္စရာမရွိတာနဲ႔ အဲ့မုိခ်ိကုိပဲ ထပ္စားခဲ့တယ္.. အဲ့ေန႔ညက ဘယ္မွာရွိမွန္းမသိတဲ့ဆုိင္ကုိ ရွာရင္းနဲ႔ ဘာမွန္းမသိတဲ့ဆုိင္မွာ ၀င္စားမိတယ္.. ဆားဗစ္လည္း မေကာင္း.. ၾကာကလည္း ၾကာ.. ေလွလုိဟာႀကီးေပၚမွာ လႈပ္တုတ္တုတ္စားရတာဆိုေတာ့ စိတ္တုိတာနဲ႔ပဲ ဘာပံုမွ မရုိက္ခဲ့ပါဘူး..

ေနာက္ေန႔က်ေတာ့လည္း မရုိးႏုိင္တဲ့ အဲ့ဆင္းဒ၀စ္နဲ႔ ကာဖီပါပဲ.. ေရာက္တုန္းေလး စားရတာကုိးး...
မနက္စာစားၿပီးေတာ့ သူတုိ႔ဆီက ေရပူစမ္းဆုိတာကုိ သြားၾကပါတယ္.. ေ၀းေတာ့ေ၀းတယ္.. ၁-၂နာရီေလာက္ေတာ့ ေမာင္းရတယ္ထင္တယ္.. ပူပူေလာင္ေလာင္မွာ ေရပူစမ္းသြားတာဆုိေတာ့ သိပ္ေတာ့ မသာယာလွဘူးေပါ့.. ေဆာင္းတြင္းဆုိရင္ေတာ့ အဲ့ဒီ့ဘက္မယ္ အရမ္းေအးတယ္တဲ့... အခုလည္း ပူေနေပမယ့္ လူေတြေတာ့ အမ်ားႀကီးပဲေလ.. သူတို႔လုိကယ္လ္ေတြပါပဲ.. ေအးေအးလူလူ ထမင္းခ်ိဳင့္ထုပ္ၿပီး လာအပန္းေျဖၾကတာပါပဲ..  ထံုးစံအတုိင္း ေရပူစမ္းၾကက္ဥေတာ့ စားခဲ့သည္ေပါ့... သူတုိ႔ဆီက ၾကက္ဥျပဳတ္ျခင္းထဲမွာ ပဲငံျပာရည္ထုပ္ေလးတခါတည္း ေပးထားတယ္.. အဲ့တာနဲ႔တုိ႔စားေပါ့.. ကုိယ္ကေတာ့ မႀကိဳက္တတ္လုိ႔ ဆားတဘူး၀ယ္ရတယ္.. ဆားကေတာ့ အထုပ္မရွိဘူးတဲ့ေလ.. ကြကုိယ္ပဲ ဓါတ္ပံုရုိက္ေနလုိ႔ ေဘးပတ္၀န္းက်င္ကုိ ဓါတ္ပံုရုိက္ဖုိ႔ေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွသတိမရပါဘူး.. အျပန္ၾကေတာ့မွ သူတို႔ အ၀င္နားက ပန္းျခံေလးကုိ ဓါတ္ပံုရုိက္ခဲ့တယ္..

 အဲ့ကအျပန္ Huay Tung Tao Lake လုိ႔ေခၚတဲ့ ေတာင္ေျခေလးမွာရွိတဲ့ ကန္ေလးကုိ သြားလည္ၾကပါတယ္.. အသံဘယ္လုိထြက္ရမွန္းေတာ့မသိပါဘူး.. သူတုိ႔ဆီက လုိကယ္လ္ေတြ အသြားမ်ားတဲ့ေနရာေလးေပါ့.. အဲ့ကန္ထဲမယ္ ေရေဆာ့ၾကပါတယ္.. ေနရာေလးကေတာ့ အရမ္းသာသာယာယာေလးပါ... ေဒသခံမပါရင္ေတာ့ အဆင္မေျပေလာက္ဘူးထင္ပါတယ္.. အဲ့နားက ဆုိင္ေလးေတြက အဂၤလိပ္စကားနားမလည္ၾကပါဘူး..

ဒီလုိတဲေလးေတြထဲမွာ ထုိင္စားရတာ..

သင္ေပါင္းပုိးနဲ႔တူတယ္.. သင္ေပါင္းပုိးေတာ့မဟုတ္ဘူးး...

ဟင္းအရသာေလးေတြက ေကာင္းတယ္ေျပာရမယ္.. အကုန္အစပ္အဟပ္တည့္တယ္...

ၿမိဳ႕ထဲကုိ ျပန္လာေတာ့ ေအးေအးလူလူ အေအးေသာက္ၾကမယ္ဆုိတာနဲ႔ ကာဖီရည္ထပ္ေသာက္ပါတယ္.. မန္းဂုိး ခ်ိစ္ကိတ္ပါ.. စိမ့္စိမ့္ခ်ိဳခ်ိဳေလး.. သမီးတုိ႔အႀကိဳက္မြန္းလုိက္ပါပဲ..

ညစာကုိ အင္ဒီးယန္းဆုိင္ေလးမွာပဲ ထပ္စားပါတယ္.. Nan လုိ႔ေခၚတဲ့ နံျပားပါပဲ.. ေထာပတ္နံျပား.. ေမႊးေမႊး အိအိေလးပါ.. မရုိးႏုိင္တဲ့ ဒံေပါက္နဲ႔ ဒီဘက္က Chicken vindaloo လုိ႔ေခၚတဲ့ ၾကက္သားဟင္းပါပဲ.. အႏွစ္တစက္က်ံထိေအာင္ ေကာင္းပါတယ္...

ေနာက္ေန႔က်ေတာ့ မနက္စာစားလား မစားလား မမွတ္မိေတာ့ဘူး.. ဓါတ္ပံုမရွိေတာ့လုိ႔... ေန႔လည္စာ အုန္းႏုိ႔ေခါက္ဆြဲလုိဟာနဲ႔ မုန္႔ၾကာစိအုန္းႏုိ႔လုိဟာမ်ိဳးကုိစားတယ္.. ေစ်းသည္က ကုိယ္ေျပာတာပဲနားမလည္တာလား အေၾကာပဲမာတာလားမသိ.. အဲ့မုန္႔ၾကာစိထဲကုိ ေရခဲထည့္ေပးလို႔ရလားဆုိတာကုိ မရဘူးဇြတ္ညင္းတယ္.. ဒါနဲ႔ ကုိယ္ကလည္း အပူမစားခ်င္.. အာ့ကုိလည္း စားရမွျဖစ္မယ္ဆုိေတာ့ကာ..... အုန္းရည္တခြက္၀ယ္ေသာက္တယ္.. သူ႔မုန္႔ၾကာစိမွာၿပီး အုန္းရည္ထဲက ေရခဲေဒအားလံုးပစ္ထည့္ၿပီး စားပလုိက္တယ္ေလ.. Airport Plaza မွာပါ..
ဒီမွာကလည္း ဇာတ္လမ္းရွိတယ္.. ကုိယ္က ဒီ Airport plaza ဆုိတာကုိ လြန္ခဲ့တဲ့ ဘယ္နႏွစ္ကမွနး္မသိေရာက္ဖူးတယ္.. ေျခာက္ေျခာက္ကပ္ကပ္နဲ႔ .. ဟုိမစံုဒီမစံုေပါ့.. ဒါေပသိ အေမက ဒီကုိ သိပ္သြားခ်င္တယ္.. ကုိယ္ကလည္း မစံုေတာ့ မသြားခ်င္ဘူးေပါ့.. ဒါနဲ႔ Central festival ကိုပဲ ၂ရက္ေလာက္ေရာက္တယ္ထင္တယ္.. ဒီကုိ ေနာက္ဆံုးျပန္ခါနီးရက္မွေရာက္ေတာ့ အခ်ိန္ကလည္း မရွိေတာ့ ၀ယ္ခ်င္တာေတြကမကုန္နဲ႔.. အေမဆုိတာ တဗ်စ္ေတာက္ေတာက္.. အစတည္းက ငါလာမယ္ေျပာရဲ႕သားနဲ႔ဘာညာေပါ့.. ကုိယ္ဆုိတာလည္း ဇက္ပုၿပီး ဘာမွျပန္မေျပာႏုိင္ဘူးေလ.. အခုၾကေတာ့ ဒါႀကီးက ႀကီးက်ယ္ခမ္းနာၿပီး ဆုိင္ေတြက ဟုိ ဖက္စေတဗယ္လ္ ဆိုတာႀကီးထက္စံု ဒိေကာင့္ေဒကလည္း အႀကီးက်ယ္ခ်ေတာကုိး..

ညက်ေတာ့ အဲ့မရုိးႏုိင္တဲ့ အင္ဒီးယန္းစာေလးကုိ ထပ္စားျပန္ပါတယ္..

ေနာက္ေန႔က်ေတာ့ ျပန္မဲ့ရက္.. မနက္စာ.. မုိခါးနဲ႔ဆင္းဒ၀စ္..
ေလဆိပ္ဆင္းခါနီးက်ေတာ့ အခ်ိန္ပုိေနလုိ႔ ေလဆိပ္နီးနီးနားနားက ဆုိင္ေလးတခုမွာ စားၾကတာ..

 ဖတ္ထုိင္း..

 သေဘၤာသီးေထာင္းေလး အစားပိတ္.. အာ့လုိ ဆုိင္ေဒက သေဘၤာသီးေထာင္းကုိ သိပ္ခံတြင္းမေတြ႕ဘူး.. လမ္းေဘးလုိဟာမ်ိဳးကမွ ပုိစားေကာင္းသလုိပဲ.. ဒါေတြက ႏုိင္ငံျခားသား အႀကိဳက္ျပဳျပင္ထားတဲ့စတုိင္မ်ိဳး..

 သံပုရာရည္နဲ႔ လက္ဖက္ရည္..

 ဖရဲသီးကကုိယ္ေသာက္တာ..

ဒီမုံ႔ၾကာေစ့ေလးလည္း အစာပိတ္ေပါ့...
ကဲဒါပါပဲ.. ၿပီးပါၿပီ..
ေနာက္ထပ္ပံုေတြ ထပ္ရွိလာတာမုိ႔ ဒီပုိ႔စ္ကုိ အျမန္ၿပီးေအာင္ေရးလုိက္တာပါ....
ဒါမ်ိဳးပံုေတြခ်ည္းပဲ ေနာက္ပုိ႔စ္တခုထပ္တင္ဦးမယ္.. :)

ျဖစ္ခ်င္ဦးဟဲ့

ကြကုိယ္ေျပာတာပါ.. ျဖစ္ခ်င္တာေတြမ်ားလြန္းလုိ႔..
အရမ္းလည္း ပင္ပန္းေနၿပီေလ.. အခုလည္း လုပ္စရာရွိေသးရက္နဲ႔ မလုပ္ႏုိင္ဘဲ ဒီစာကုိ ထုိင္ေရးပါဦးမယ္..
သိပ္လုိခ်င္တဲ့ ဘြဲ႕ေလ.. ပဲရစ္ႀကီးမ်ားကေတာင္ ရမွာေလဆုိၿပီး သိပ္ျဖစ္ခ်င္ခဲ့တာေလ.. အခုေတာ့ ဒုကၡနဲ႔လွလွနဲ႔ေတြ႕ေနၿပီေလ.. 9 to 5 အလုပ္တခုရွိေနတယ္.. စေနတနဂၤေႏြမွာ သိပ္အားေနတယ္.. ေက်ာင္းတက္လုိက္မယ္ေပါ့.. ဘြဲ႕ေလးရွိေတာ့ အလုပ္ေလးေလွ်ာက္ရလြယ္မယ္ေပါ့.. ဒေလာက္ေလးပဲ ဥာဏ္တိမ္တိမ္ စဥ္းစားမိတယ္... ေနာက္ဆက္တြဲေတြကိုလံုး၀မေတြးဘူး.. ခုေတာ့ ၂ပတ္အတြင္းမွာ အဆုိင္းမန္႔ ၂ခု စာေမးပြဲ ၂ခုနဲ႔ လူကမေသရံုတမယ္ အသက္ရွင္ေနတယ္.. ဘယ္ေတာ့မွ ႀကိဳလုုပ္တတ္တဲ့အက်င့္မရွိတာ.. ခုထိပဲ.. စဥ္းစားတာေတာ့ တသက္လံုးလည္း သင္ခန္းစာအမ်ားႀကီးရခဲ့ၿပီးၿပီ.. ဒီတခါေတာ့ ဖိဖိစီးစီးေလး စာလုပ္လုိက္မယ္ဟဲ့ေပါ့.. စာလုပ္ရမွာလည္းမဟုတ္ က်က္ရမွာလည္းမဟုတ္.. စာေလးဖတ္ေနရင္ရၿပီေလဆုိၿပီး အေတြးေတြထဲမေတာ့ ေရႊပဲ.. တကယ္တမ္းက်ေတာ့ စာအုပ္ကုိင္ဖုိ႔ေနေနသာသာ တရက္တရက္ အိမ္ျပန္ေရာက္ရင္ လူကေသမလုိ အိပ္ယာေပၚမယ္ ပက္လက္ႀကီး.. ဘာမွမလုပ္ႏုိင္.. ဟုိဘက္ဒီဘက္ေတာင္ မေရြ႕ႏုိင္.. ပိန္ခ်င္တယ္ေလ.. ယူခ်င္တယ္ေလ ေယာက်ာ္း.. ဒီေတာ့ ပိန္ေအာင္လုပ္ရမေပါ့.... ေယာက်ာ္းယူခ်င္တာက သက္သက္ထည့္ေျပာတာပါ... မပိန္လည္း ယူမယ္ေျပာတာပဲ ဒင္းကေတာ့.... ပိန္ခ်င္တာက ပိန္ခ်င္တာသတ္သတ္.. ၀ေနတာကုိ ကြကုိယ္ၾကည့္မရ.. အထူးသျဖင့္ ဗုိက္ေခါက္ပဲ... တျခားေနရာ၀ခ်င္၀.. ဗုိက္ေခါက္ထူေနတာကုိ ရြံလြန္းလုိ႔.. ဒါနဲ႔ပဲ ေလ့က်င့္ခန္းေတြလုပ္ေပါ့.. အဲ့ဒီ့အတြက္ကုိပဲ ၁နာရီခြဲေလာက္ လမ္းေပၚအခ်ိန္ကုန္လုိက္ဦး.. လုပ္တာက ၁နာရီ.. စာေမးပြဲရွိေတာ့ ဘယ္မွမသြားႏုိင္တဲ့အခိ်န္ေတြ ကုိယ္စားဖုိ႔ေသာက္ဖုိ႔ေလးေတာင္ ကြကုိယ္မစီစဥ္ႏုိင္ေတာ့ ရွိတာစားေပါ့..စားလုိက္ဦးေပါ့ ကန္တင္းက အလြယ္တကူရတဲ့ ထမင္းေၾကာ္ ၾကာဇံေၾကာ္ ဖက္ထုပ္ေၾကာ္တုိ႔.. ဘယ္က်မလဲ ဒီ၀ိတ္.. ဒီဗုိက္ေခါက္...
ကုန္ေပါ့ အခ်ိန္ေတြ..... စထရက္စ္ေတြအရမ္းမ်ားေနလား... ေက်ာင္းလခေတြသြင္းၿပီးၿပီမုိ႔ မျဖစ္မေနတက္ရေတာ့မတဲ့လား... ဒါဆုိ အလုပ္ထြက္ေလ..... ဟင့္အင္း.. ကုိယ့္ပုိက္ဆံကုိယ္သံုးတာ.. ဘယ္သူ႔မွ ေတာက္ဂရုမစုိက္၀ူးကြာဆုိတဲ့ အခ်ိဳးမ်ိဳး ခ်ိဳးရတာကုိ သိပ္ႀကိဳက္လြန္းလုိ႔ သူမ်ားဆီက လက္ျဖန္႔ၿပီးမွ သံုးရမဲ့ဘ၀မ်ိဳး ျပန္မေရာက္ခ်င္ပါ... ဒီလုိေျပာလုိ႔ ပုိက္ဆံေတြတအားရွာေနႏုိင္တယ္ ဘသူ႔အကူညီမွ မယူဘဲ ေနေနတယ္လုိ႔ ထင္ေယာင္ထင္မွားျဖစ္ကုန္ပါဦးမယ္... အိမ္က တရက္ကုိ တနပ္ႏႈန္းနဲ႔ ေကာင္းေကာင္းေတာ့ ေကၽြးတယ္ေလ.. ဒီအသက္ရြယ္ေရာက္ေနတဲ့သမီးကုိ ရံုးမွာ ထမင္းစားဖို႔ေတာ့ သူတုိ႔မပူပါဘူး.. ဒီအရြယ္ေရာက္ၿပီ ကုိယ့္၀မ္းကုိယ္ေက်ာင္းႏုိင္တယ္လုိ႔ သတ္မွတ္ထားပံုရပါတယ္.. ဘယ္လုိစားေနလဲ ဘာေတြစားေနလဲေတာင္ တခါမွ မေမးဘူး... ထားပါေလ.. အဲ့လုိေတြလုိက္ေမးေနရင္လည္း မႀကိဳက္တာ....  ဒီေတာ့ က်န္တဲ့ ၂နပ္စာကုိ ကုိယ့္စာရိတ္နဲ႔ကုိယ္စားရတယ္လုိ႔ေျပာခ်င္တာ..... ပိတ္ရက္ေတြမွာလည္း ေက်ာင္းတက္ေနရတာမုိ႔ အျပင္မွာဘဲစားေတာ့ ကိုယ့္စားရိတ္ကုိယ္ေပါ့... ေျပာခ်င္တာက အိမ္က တနပ္ေတာ့ ပံုမွန္ေကၽြးထားေသးတယ္.. က်န္တာေတာ့ ကုိယ့္ေဒါသနဲ႔ကုိယ္ ကုိယ့္စားရိတ္ကုိယ္သံုးေပါ့... အိမ္ကုိ တျပားမွျပန္မေပးလဲ ဘာမွမေျပာရွာၾကပါဘူး.... ျပန္မေပးတဲ့အျပင္ လမကုန္ခင္ ပုိက္ဆံကုန္လုိ႔ နဲနဲေပးဆုိၿပီး အသနားခံၿပီးတခါ ဓါးျပတုိက္ၿပီးတလွည့္ေတာင္းေသးတာ.... ကုိယ္ရေနတဲ့လခက သူမ်ားမိသားစုေတြဆုိ တအိမ္လံုးစာဒါပဲသံုးရတာဆုိတဲ့စကားကုိ ခ်စ္သူခဏခဏေျပာတယ္.... ကုိယ္အသံုးျဖဳန္းႀကီးတယ္ဆုိၿပီး.... ဒါလည္း ကုိယ့္မယ္ မေလာက္ႏုိင္၀ူး.. ဘာေတြကုန္လဲလုိ႔ ဘယ္သူေတြေမးခဲ့ေမးခဲ့ ကုိယ့္၀မ္းကုိယ္ေက်ာင္းေနရလုိ႔ဆုိတဲ့ စကားကုိပဲတြင္တြင္သံုးတယ္... ေျပာခ်င္တာေတြကလြဲကုန္ၿပီ.. ဟုတ္ၿပီ.. ကုိယ့္ပုိက္ဆံကုိယ္သံုးရတာကို သိပ္ႀကိဳက္လုိ႔ အလုပ္ကုိ မထြက္ႏုိင္ဘူး.. အိုေခေလ.. တက္ေပါ့.. ရံုး.. မုိးလင္း မ်က္လံုး၂လံုးပြင့္ရင္ ေရတန္းခ်ိဳး အလွျပင္ ရုံးသြား.. ရံုးျပန္.. ေလ့က်င့္ခန္းေလးေျပးလုပ္.. ျပန္ေရာက္ ေရျပန္ခ်ိဳး.. စားေသာက္.. အိပ္ယာေပၚေမွာက္.. ဘယ္မလဲ စာလုပ္ဖုိ႔အခ်ိန္.. လုပ္တတ္ရင္ေတာ့ရတာေပါ.. အေလမလုိက္ရင္.. အေလလုိက္တယ္ေျပာရေအာင္လည္း အိပ္ယာေပၚမယ္ ၿငိမ္ၿငိမ္ေလးလွဲေနတာပါ.. ဒီလိုပ်င္းေတာ့ခံေလ.. အဆုိင္းမန္႔.. နားကန္းတလံုးမွမသိဘဲ ေလွ်ာက္ကူး.. ကံေလးေကာင္းခ်င္ေတာ့ က်ေတာ့မဲ့ဟာကုိ မခ်ဘဲ ေက်ာင္းအုပ္ကုိယ္တုိင္ ျပန္ျပင္ဖုိ႔ ခ်န္႔စ္ေပးလုိက္တယ္ဘာညာနဲ႔ဆုိေတာ့. . ျပန္လုပ္ေပါ့..... ဒီေတာ့ ၂ခါပင္ပန္း...ေနာက္တဘာသာကုိင္ရမဲ့အခ်ိန္ကုိ ဒီအဆုိင္းမန္႔ကုိပဲ အခ်ိန္ေတြေပးး.. ေနာက္ဆံုးဘယ္လုိမွ မခံႏုိင္ေတာ့တဲ့ အဆံုး.. အန္နာဂ်ီဒရင့္ေတြရဲ႕ အကူအကယ္ေတြယူ.. မအိပ္မေနအသက္ရွည္ေတြလုပ္.. ရလာဒ္က အရာရာကုိ စိတ္တုိ.. စိတ္မရွည္.. နဂုိတည္းက မရွည္တဲ့စိတ္ေတြက အခုပုိဆုိး.. ေလ့က်င့္ခန္းလုပ္ေတာ့ အေမာမခံႏုိင္.... ပင္ပန္းလြန္းလို႔ပါေအ....တကယ္ကုိ...... ဒါေတြ ဘသူ႔သြားညည္းျပရမတုန္း.... ခ်စ္သူလား..... သူ႔ဟာသူေတာင္ ပင္ပန္းေနတာ ကုိယ့္ဆီကအပူေတြထပ္မေပးခ်င္ဘူး..... ဒါေတာင္ တခါတခါ ပင္ပန္းလြန္းလို႔ ေသပစ္ေတာ့မယ္ဆိုတဲ့စကားကေျပာထြက္ေသး..... အလုိက္ကန္းဆုိး လံုး၀မသိတတ္တဲ့ထဲမွာ ကုိယ္က ထိပ္ဆံုး... ဒီေလာက္ဆင္ျခင္တာေတာင္ အဲ့လုိပါဆုိ...... အိမ္ကလူေတြလား... ကားေလးတစီးနဲ႔ေလွ်ာက္သြားေနရတာသိပ္ေပ်ာ္ေနတယ္ ထင္ေနပံုပါပဲ... ဟုတ္ပါတယ္ေလ.. ဒီလုိအခ်ိန္မ်ိဳးမွာ ကားေလးရွိတာကုိပဲ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္..... သိပ္ေပ်ာ္တာေပါ့.... တက္စီမစီးရတဲ့ဘ၀ႀကီးကုိ တအားေက်နပ္မိပါတယ္...... ဒါက ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ကံဆုိးလွၿပီထင္ရင္ ေျပာေနက်စကား.... မနက္မထခ်င္ရင္ ရံုးမသြားခ်င္ရင္... ေအာ္ ငါက ကားေလးနဲ႔ သက္သက္သာသာသြားရမွာ.. ေသာက္ခ်ိဳးတစက္မွမေျပတဲ့ တက္စီေတြနဲ႔မသြားရတာနဲ႔တင္ ငါအေတာ္ကံေကာင္းလွၿပီ.. ရံုးေလးေတာ့ ေရာက္ေအာင္သြားဦးမွေပါ့ေလဆုိၿပီး အားတင္းတာေပါ့ကြယ္..... လူမႈေရးေတြလား...ေက်ာင္းတက္ၿပီးတည္းက ဘာကုိမွမလုပ္ႏုိင္.. ဘယ္သူငယ္ခ်င္းနဲ႔မွ မေတြ႕ႏုိင္.. ယုတ္စြအဆံုး ကုိယ္သိပ္ခ်စ္တဲ့ အဖြားဆီကုိေတာင္ မေရာက္ႏုိင္တာ ၂လ ေက်ာ္ၿပီ.. စာေမးပြဲၿပီးရင္ေတာ့ သြားအံုးမွလုိ႔ေတးထားတယ္.. ဒီေန႔စာမြဲၿပီး..ေနာက္ေန႔အတန္းျပန္ရွိၿပီဆုိေတာ့ ဘာသြားလုပ္ရမွာတဲ့တုန္း..... ေယာကၡမအိမ္လား.. အရင္က တပတ္တခါ ၂ပတ္တခါေရာက္ေနက်... ခုေတာ့ သူတို႔ဆီလည္း  မေရာက္ႏုိင္.. စာမြဲၿပီးရင္ သြားအံုးမွ... ေအာ္.. သြားကလည္း ဒုကၡေပးတယ္ေလ.. အပိုတေခ်ာင္းထြက္ေနတာ.. ေနာက္တခါဆုိ ႏုတ္ရမယ္လုိ႔ သြားဆရာ၀န္ကေျပာထားတာ... ခုတကယ္ႏႈတ္မွရေတာ့မေလာက္ေအာင္ လူကုိ ဒုကၡလာေပးေနတယ္.. ဟုတ္ၿပီေလ.. သြားႏႈတ္ဖုိ႔ ခရီးေလးကလည္း သြားခ်င္ေသးတယ္ေလ.. သိပ္ဖင္ျမင့္တယ္မထင္ပါနဲ႔... ခရီးသြားၿပီးမွ သြားႏႈတ္တယ္ဆုိတာ.. တကယ္ေတာ့ ထူးထူးျခားျခားႀကိဳက္မိတာကုိေျပာပါဆုိ သြားဖာတာကုိ ထံုေဆးထုိးေပးတာပါ... ၃၂ေခ်ာင္းလံုးနီးနီးဖာရမလုိျဖစ္ေနတဲ့သြားေတြကုိ ထံုေဆးေလးထုိးေပးၿပီးမွ ဖာေပးလုိက္ကတည္းက အဲ့ဆရာ၀န္ကုိ တန္းတန္းဆြဲပါေတာ့တယ္.. ငယ္ငယ္တည္းက ျပလာတဲ့ဆရာ၀န္ဆီ သြားဖာေသးတယ္.. ထံုေဆးမထုိးေပးဘူးလားဆုိေတာ့ ဘာလို႔ထုိးမွာလဲ မလုိဘဲနဲ႔ဆုိၿပီး  သြားကုိ ဒီတုိင္းျခစ္လုိ႔ ေနာက္ဘယ္ေတာ့မွ ဒီမွာ မလုပ္ေတာ့ဘူးလုိ႔ဆံုးျဖတ္မိတာပါ..... ေျပာခ်င္တာက ခရီးကလည္း သြားမွျဖစ္ဦးမယ္ဟဲ့.... အကုန္လံုး ျဖစ္ခ်င္ဦးဟဲ့ လုပ္ခ်င္ဦးဟဲ့ဆုိၿပီး ကြကုိယ္ပဲ ပါးထုိင္ရုိက္ေနဖုိ႔ေကာင္းပါေတာ့တယ္.. တကယ္ကုိ ပင္ပန္းလြန္းလုိ႔ပါ.. လူေရာစိတ္ေရာ...
  ထံုးစံအတုိင္းဘာမွ.. တကယ္ကုိ ဘားးမွ မဟုတ္တာေတြ ေလွ်ာက္ေရးတာပါ......
ခရီးသြားပုိ႔စ္ဆုိတာလည္း ဘယ္နားေနမွန္းမသိဘူး.. ေရးမယ္လုိ႔ေျပာထားမိတယ္ေတာ့ ထင္တာပဲေလ.....

ဟုိးအတိတ္ဆီက.....

ဘာလုိလုိနဲ႔ ဆယ္တန္းေအာင္ခဲ့တာ ဆယ္စုႏွစ္တခုျပည့္ေတာ့မယ္..

ဆယ္တန္းေက်ာင္းသူဘ၀ေလးကုိျပန္ေတြးၾကည့္ေတာ့...

ႏွင္းမႈန္ေတြၾကားထဲက မနက္ခင္းေလးေတြ..

တခါတခါ မႏူးမနပ္.. တခါတခါ ႏူးနပ္လြန္တဲ့ ေကာက္ညွင္းေပါင္းကုိ ရွိတဲ့ အေျခာက္အျခမ္းေလးနဲ႔ ေမွ်ာခ်ရတဲ့မနက္ခင္းေလးေတြ..

ေက်ာင္းကားလာေခၚတဲ့အခ်ိန္မွ အိမ္သာထဲ အေျပး၀င္ၿပီး လာတဲ့ေက်ာင္းကားကုိ ပြစိပြစိေရရြတ္ရတဲ့ ေမွာင္ေနဆဲ မနက္ခင္းေလးေတြ.. (ဒီကစုတ္ႀကီး (ကားစုတ္)ကလည္း ဒေလာက္အေစာရီးးလာစရာလားးး)

ေက်ာင္းကားေပၚေနာက္ဆံုးမွေရာက္လုိ႔ သြားေနာက္ စားေနာက္.. ဘာညာကြိကြ... ဆုိတဲ့ အသံေလး ေ၀ဆာေနခဲ့တဲ့မနက္ခင္းေလးေတြ..

ခ်မ္းခ်မ္းစီးစီးနဲ႔ အေႏြးထည္ထဲကုိလက္ပုိက္ၿပီးထည့္ ခႏၵာကုိယ္ကုိ အေႏြးဆံုးျဖစ္ေအာင္ေကြးထားၿပီး ထုိင္ငုိက္ရတဲ့မနက္ခင္းေလးေတြ..

အငုိက္ေကာင္းလုိ႔ ေခါင္းေခါက္ခံရတဲ့.. ေျမျဖဴနဲ႔အေပါက္ခံရတဲ့ မနက္ခင္းေတြက မွတ္မွတ္ထင္ထင္ရွိမေနေပမဲ့ ၂ေယာက္တည္းထုိင္တဲ့ခံုမွာ သူငယ္ခ်င္းက ငုိက္လုိ႔ ေဘးကတေယာက္ ဘယ္နားေရာက္ၿပီလဲ ျပလုိက္စမ္းပါဆုိမွ ၂ေယာက္လံုးငုိက္ေနလုိ႔ အတန္းခ်ိန္ၿပီးတဲ့အထိ မတ္တပ္ရပ္ေနခဲ့ရတဲ့ အခ်မ္းဆံုး မနက္ခင္းေလး...

ေနရယ္လုိ႔ ပီပီျပင္ျပင္ထြက္ခါစ အခ်ိန္မွာ အလုအယက္ ၀ယ္ၿပီး စားေသာက္ရတဲ့ ေပါက္စီေၾကာ္ေလးေတြ... တခါတရံမွရတတ္တဲ့ ပဲပလာတာေလးေတြ...

ေက်ာင္းႀကီးသြားတက္ရမဲ့ေန႔ေတြဆို ေပ်ာ္လြန္းလုိ႔.... အိပ္ေရးမ၀ခဲ့သမွ် ေက်ာင္းမွာ အတုိးခ်အိပ္တုိင္း ဆရာမတုိင္းရဲ႕ မ်က္စိစူးေစခဲ့လုိ႔ အိပ္ခ်င္မူးတူး စာထေျဖခဲ့ရတဲ့အခ်ိန္ေလးေတြ... (ေဘးကလူႏႈိးမွ အိပ္ခ်င္မူးတူးထလာၿပီး ေမးတာေျဖလည္း ေျဖႏုိင္ခဲ့ပါတယ္... ငယ္ငယ္တုန္းကေပါ့.. ခိခိ)

ငတ္သမွ်ေက်ာင္းေရာက္မွ အတုိးခ်၀ယ္ခ်မ္းစားေသာက္ရတဲ့ အသုပ္စံုနဲ႔ တုိတုိထြာထြာမုန္႔ေလးေတြ.....

ပူပူေလာင္ေလာင္ၾကက္ဥေၾကာ္ေလး မစုိ႔မပုိ႔ကုိ သူငယ္ခ်င္းတသုိက္နဲ႔ လုယက္စားေသာက္ရတဲ့ ညေနခင္းေအးေအးေလးေတြ...

ကုိယ့္မွာရွိတဲ့ အေႏြးဆံုးလုိ႔ထင္တဲ့ အက်ႋေဘာင္းဘီကုိ၀တ္..တစ္ေနရာယူ.. ႏွစ္အသင့္ျပင္.. သံုးအိပ္ငုိက္.. ဆရာမလစ္တာနဲ႔ခုိးအိပ္ရတဲ့ ေအးလြန္းတဲ့ညေတြ...

သေဘာေကာင္းလြန္းတဲ့ သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ စာဖတ္ျပေနတဲ့အသံကုိ အိမ္သာတံခါးမပိတ္ဘဲ အိမ္သာတက္ရင္း အိမ္သာထဲက နားေထာင္ခဲ့တဲ့ညေတြ...

စိမ့္ေနေအာင္.. စိတ္တုိဖို႔ေကာင္းေလာက္ေအာင္ ေအးတဲ့ညေတြမွာ မခံစားႏုိင္လုိ႔ သူငယ္ခ်င္း ၂ေယာက္ၾကားတုိး၀င္အိပ္ၿပီး တစ္ရွဴးေတာင္ႀကီးျဖစ္တဲ့အထိ ႏွာေစးခဲ့ရတဲ့ညနက္နက္ေတြ...

အကုန္လံုးကုိ လြမ္းလြမ္းဆြတ္ဆြတ္ႀကီး သတိရမိတယ္...

ေအးစိမ့္ေနဆဲေန႔လည္ခင္းေလးေတြမွာ  ပ်င္းေျခာက္ေျခာက္လမ္းေတြေပၚ လတ္ဆတ္တဲ့ေလကုိ ရွဴရင္း လမ္းေလွ်ာက္ၿပီ outpass  ထြက္ခဲ့ရတဲ့အခ်ိန္ေလးေတြကလည္း ထည့္မေျပာလုိ႔မရဘူးေလ..

လြန္ခဲ့တဲ့ ဆယ္စုႏွစ္တခုစာဆီက ၿမိဳ႕ေလးက အခုထက္အမ်ားႀကီး ေအးခ်မ္းၿပီး အခုထက္အမ်ားႀကီး ရုိးသားခဲ့တယ္.. ကားေတြ လူေတြ ဆုိင္ကယ္ေတြ အခုလုိ ရႈပ္မေနခဲ့ဘူး.....

ခ်မ္းေအးလြန္းတဲ့ ၿမိဳ႕ေလးက ေႏြးေထြးေနခဲ့တယ္....

အခုေတာ့ ပူေႏြးလာၿပီျဖစ္တဲ့ၿမိဳ႕ေလးက ေအးစက္စက္ၿမိဳ႕ႀကီးျဖစ္သြားေတာ့မဲ့ဟန္...

အရင္လုိ ေႏြးေထြးမႈေတြ ကြယ္ေပ်ာက္သြားေတာ့မယ္... ကုိယ္စားေနက် ရွမ္းေခါက္ဆြဲဆုိင္ေလးလည္း နာမည္ေက်ာ္ခဲ့ၿပီကုိး... အရင္လုိဘာတခုမွမဟုတ္ေတာ့ဘူး.......

ကုိယ္ေလွ်ာက္ေနက် ယူကလစ္န႔ံသင္းေနတဲ့လမ္းေလးက အိတ္ေဇာနံ႔ေတြထံုေနခဲ့ၿပီ.....

ကုိယ္ေနခဲ့တဲ့ တုိက္ပုပုကုပ္ကုပ္ေလးနဲ႔ ပန္းပင္ေတြအမ်ားႀကီးရွိတဲ့ၿခံေလးက အေကာင္းစားတုိက္ႀကီးျဖစ္ေနခဲ့ၿပီ.....

ကုိယ္သိပ္ႀကိဳက္တဲ့ၿခံ၀ကစိန္ပန္းပင္ႀကီးကေတာ့ အစအနေတာင္ရွာမရေတာ့ပါဘူးေလ....

ကုိယ္အားေပးေနက် ေက်ာင္းထဲက အသုပ္သည္ႀကီးေကာ ေနမွေကာင္းရဲ႕လား... အသုပ္ဆုိင္ေလးေကာ ရွိေသးရဲ႕လား.. ကုိယ္မသိဘူး......

ကုိယ္ႀကိဳက္ခဲ့တဲ့ အေအးဆုိင္ေလးက အေအးေတြက အရင္ေလာက္ေသာက္မေကာင္းေတာ့တာ ေသခ်ာတယ္...

ဒါေပမဲ့အရာအားလံုးကေတာ့ ကုိယ့္အသိဥာဏ္ထဲ မွတ္ဥာဏ္ထဲမွာ စြဲေနဆဲပဲ... အကုန္ အေကာင္းတုိင္းပဲ.... ရုပ္ရွင္တခုခုကုိ အပုိင္းပုိင္းျဖတ္ၿပီး မွတ္မိေနသလုိ အကုန္လံုးကုိ တစစီဆုိေပမဲ့ ေကာင္းေကာင္းမွတ္မိေနတုန္းပဲ.......

ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး... ေအာင္စာရင္းကာလမုိ႔ လြန္ခဲ့ေသာ ဆယ္စုႏွစ္တခုဆီျပန္တမ္းတမိတာပါ....

စိတၱဇညမ်ား ကုန္ဆံုးလြန္ေျမာက္ပါေစကြယ္

ကုိယ္အခုတေလာ စိတ္ကစဥ္႔ကလ်ားေရာဂါရေနတယ္..
ရဆုိ.. ခ်စ္သူ႔အသံမၾကားရတာ ရက္၂၀ေလာက္ရွိၿပီေလ..
စပ္စပ္ေဆာ့ေဆာ့နဲ႔ ေက်ာင္းတက္မိေနတယ္.. ဇြန္လမယ္ စာေမးပြဲေျဖဖုိ႔ရာအတြက္ အခုထိ စာတလံုးမွ မၾကည့္ျဖစ္ဘူး... စာသင္တာက ၄ရက္ေလာက္ရွိေသး.. အခန္းက ၈ခန္းေလာက္ၿပီးေနၿပီ.. စာနဲ႔ေ၀းကြာေနခဲ့တာက ၃-၄ႏွစ္ေလာက္ရွိေနၿပီ.. ဘာလုပ္လုိ႔ဘာကုိင္ရမွန္းမသိ.. ဒါေတာင္ ဒီဘာသာက ကုိယ္သင္ဖူးၿပီးသားကုိမွ စပယ္ရွယ္လုိက္ထပ္သင္ရတာ.. ဘာမွလုပ္ခ်င္ကိုင္ခ်င္စိတ္ကုိမရွိဘူး.... အထူးသျဖင့္ အာရံုစူးစုိက္ရမဲ့ကိစၥေတြ မလုပ္ႏုိင္ဘူး.. ဆယ္ေက်ာ္သက္ေလးလည္း မဟုတ္ပါဘဲ ဒီလုိျဖစ္ေနတဲ့ ကိုယ့္ကုိယ္ကုိလည္း အံ့ၾသမဆံုးဘူး..
ဒါေတာင္ ကုိယ္အဲ့လုိေတြ ရူးတူးတူးေတြျဖစ္မွန္းသိလုိ႔ ခ်စ္သူက မအားတဲ့ၾကားက ကုိယ့္ဆီကုိ တရက္၂ခါမွန္မွန္ အီးေမးပုိ႔ရွာတယ္.. အဲ့ဒါေတြအတြက္လည္း ခ်စ္သူကုိ ကုိယ္ေက်းဇူးတင္မိတယ္..... မဟုတ္ရင္ အခုေလာက္ဆုိ ရူးႏွမ္းေနေလာက္ၿပီ.. မနက္ျဖန္ေတာ့ ဖြန္းကတ္သြား၀ယ္ၿပီး ဖြန္းဆက္မယ္ရယ္လုိ႔ ခ်စ္သူက ေျပာရဲ႕... ဒါလည္း ခုခ်ိန္ထိ စာမလုပ္ႏုိင္ဘူး.. စာမလုပ္ႏုိင္လုိ႔လည္း ဒီစာကုိ အားအားယားယား ထုိင္ေရးတာေပါ့... ထားေတာ့.. လြမ္းတာေတြပဲ တ၀ဲလည္လည္မုိ႔..
ခရီးသြားတဲ့ပုိ႔စ္ေလးေရးခ်င္ေပမဲ့ ဓါတ္ပံုေတြ ကြန္ပ်ဴတာထဲထည့္ဖုိ႔ရာက ပ်င္းေနေသးတယ္..
ခုတေလာေတာ့ ဒူးရင္းသီးဘက္စိတ္ေရာက္ေနတယ္.. ခ်စ္သူက ဒူးရင္းသီးႀကိဳက္တယ္.. ကုိယ္က အန႔ံမခံႏုိင္ဘူး.. သူမသြားခင္ေလးက ဒူးရင္းသီးစားခ်င္တယ္ဆုိေတာ့ ကုိယ္က စားခ်င္လည္း ၀ယ္ၿပီး အျပင္မွာဘဲ ထုိင္စားေပါ့.. ကားေပၚလဲမတင္ႏုိင္ဘူး.. အိမ္ထိလည္း မသယ္ႏုိင္ဘူးဆုိၿပီး အျပင္းအထန္ကန္႔ကြက္တယ္..
ဒါနဲ႔ ခ်စ္သူလည္း ဘယ္လုိမွ ေျဖာင့္ျဖလုိ႔မရတဲ့အဆံုး.. ဘူးေလးတဘူး၀ယ္ၿပီး အျပင္မွာဘဲ စားျဖစ္တယ္ထင္ရဲ႕.. ဒါေပသိ အဲ့ဒူးရင္းသီးက လံုး၀မေကာင္းဘူး.. တကုိက္ေလာက္ကုိက္ၿပီး သူဆက္မစားဘူး.. ခ်စ္သူက ေတာ္ရံုတန္ရံုႏွေျမာတတ္တယ္.. အဲ့လုိမစားဘူးဆုိ အဲ့တာ ေတာ္ေတာ္ကုိ မေကာင္းလုိ႔ စားမရလုိ႔ဘဲလုိ႔ ကုိယ္နားလည္လုိက္တယ္.. တကယ္လည္း အဲ့အထုပ္ႀကီးကုိ ကားေပၚတညလံုးသိပ္ထားသည့္တုိင္ အန႔ံတစက္မွ မထြက္ဘူး.. ဆုိင္နားက ျဖတ္ရင္သာ အန႔ံရတာ..
ကုိယ့္ကုိ အစစအရာရာ လုိက္ေလ်ာ အလုိလုိက္တဲ့ခ်စ္သူကုိ ကုိယ္ အဲ့လုိ မလိုက္ေလ်ာေပးႏုိင္တာ စိတ္မေကာင္းလုိ႔ အခု ဒူးရင္းသီးန႔႔ံခံႏုိင္ေအာင္ က်င့္ေနတယ္..
ဒူးရင္းသီး၀ယ္တယ္.. ဟုိေန႔ကေတာ့ ၀ယ္ၿပီး တကယ္ကားေပၚတင္လာတဲ့အခါမွာ လံုး၀ကုိ အနံ႔မခံႏုိင္လုိ႔ ရွိသမွ် ျပတင္းေပါက္ဖြင့္စီးရတယ္.. ေနာက္တရက္က်ေတာ့ ၀ယ္တဲ့အသီးေတြက မမွည္႔ေသးေတာ့ ကုိယ္ကံေကာင္းတယ္.. နႏၵာလႈိင္အိမ္က ဒူးရင္းသီးက ေဖ့ဘုတ္မယ္ နာမည္ႀကီးေတာ့ သူ႔ဆီကလည္း သြား၀ယ္ေသးတယ္.. ေကာင္းမေကာင္းေတာ့ အခုထိ မသိရေသး.. မမွည့္ေသးဘူးဆုိတာ အဲ့ဒါေပါ့...
ဒါက ဒူးရင္းသီးနဲ႔ ကိုယ့္ဇာတ္လမ္း...
ဒီေန႔ေတာ့ အေမရီးကားႏုိး ၂ခြက္ေသာက္မိတဲ့အမႈနဲ႔ ကုိယ္ေနလုိ႔ထုိင္လုိ႔မေကာင္းဘူး.. ရင္ပဲျပည့္ေနသလုိလုိ ကတုန္ကယင္ပဲျဖစ္ေနသလုိလုိနဲ႔.. အခု ပံုမွန္အိပ္ခ်င္တဲ့ အခ်ိန္ေရာက္တာေတာင္ မအိပ္ခ်င္ေသးဘူး.. ဒါေပမဲ့ လူက နားခ်င္ေနၿပီ... ပံုမွန္က ၃ခြက္ေလာက္ေသာက္လည္း ဘာမွမျဖစ္.. ဒါေပသိ ရံုးမွာဆုိ ေရကုိ ၂လီတာေလာက္ အနဲဆံုးေသာက္ျဖစ္တာကုိး.. ဒီေန႔ ေရက ၁လီတာေတာင္ ေကာင္းေကာင္းမ၀င္လုိ႔ျဖစ္မယ္.. ကုိယ့္မလဲ ေရမေအးရင္ တစက္မွ မ်ိဳမက်တာ တဒုကၡ.. ေက်ာင္းမွာက ေရေအးမရွိ.. ဒါနဲ႔ပဲ ေန႔လည္ထမင္းစားခ်ိန္က ၃ခြက္ေလာက္ ေသာက္ျဖစ္တာကလြဲရင္ က်န္တာက အကုန္ေကာ္ဖီပဲမို႔ အခုေတာ့ ရူးေၾကာင္ေၾကာင္ အျဖစ္ကုိ ေရာက္ေနၿပီ..
ဒါနဲ႔ပဲ စာလည္းလုပ္မရ ခ်စ္သူကုိလည္း လြမ္းနဲ႔.. အိပ္လုိ႔ကလည္း မရ.. တခါတခါက် အေတာ္စိတ္ကုန္တယ္ ကုိယ့္ဟာကုိယ္ေျပာပါတယ္..
ခ်စ္သူဆုိ ကုိယ့္ကုိ ခဏခဏေျပာတယ္... အီးေမးမရွိ အင္တာနက္မရွိေခတ္ကမ်ား ခ်စ္သူရည္းစားျဖစ္ခဲ့မယ္ဆုိ ေသမ်ားသြားမလားမသိဘူးတဲ့.. ဘယ္လုိလုပ္မလဲတဲ့.. ေသမ်ားသြားမလားဆုိတာ သူမဟုတ္ဘူး.. ကုိယ့္ကုိေျပာတာ.. အျဖစ္သည္းလြန္းလို႔.... တကယ္ကုိပဲ.. အခုလုိ အီးေမးေလးရ... ကမ္းကပ္လုိ႔ အင္တာနက္ေလးမ်ားရရင္ တေနကုန္ တညလံုး ထုိင္က်ဴေနလုိ႔ရတာေတာင္ အခုေလာက္ျဖစ္ေနတာ.. ဖြန္းကတ္ေလးနဲ႔ အလြန္ဆံုးေျပာႏုိင္ နာရီ၀က္ေလာက္ေခတ္ကမ်ားဆုိ တကယ္ေသေလာက္တယ္ထင္တယ္..
နည္းပညာတုိးတက္မွ ရည္းစားရတာပဲ ေက်းဇူးတင္ရမလုိလို...
ထားေတာ့... ဒါကေတာ့ ကုိယ္အိပ္မေပ်ာ္ ရူးေၾကာင္ေၾကာင္ျဖစ္ၿပီး ေရးတဲ့စာမုိ႔ ေရာက္တတ္ရာရာပါ..
ဒါဆုိ ခါတုိင္းေရးတာကေရာ.. ဒါလည္း ေရာက္တတ္ရာရာပါပဲ... အတည္ေရးရေလာက္ေအာင္လည္း ကုိယ့္မယ္ ပါရမီမပါပါဘူး... ကုိယ္ခံစားရတာေတြကုိ ခ်ေရးရံုသက္သက္ပဲမုိ႔..
ခရီးသြားပုိ႔စ္ေလးေတာ့ တင္ပါဦးမယ္...
ေနာက္ဆံုးမွ ေခါင္းစဥ္တပ္ေတာ့.. ကုိယ္ခုတေလာ ႀကိဳက္ေနမိတဲ့ အဆုိေတာ္ကုိ ေျပာဖုိ႔သတိရတယ္..
လႈိင္ဦးေမာ္.. သူ႔သီခ်င္းေတြကုိ တခါမွ ေသခ်ာနားမေထာင္ဖူးဘူး.. လြန္ပါေစ အလြမ္းညေတြ ဆုိတဲ့သီခ်င္းကေန အစၿပဳလုိ႔ တျခားသီခ်င္းေတြပါ နားေထာင္ၾကည့္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ကုိယ့္အႀကိဳက္ေတြျဖစ္ေနတယ္.. ~~လြန္ပါေစ အလြမ္းညေတြ.. လြန္ပါေစ..လြန္ပါေစ...~~ ဒါကေတာ့ ေန႔တုိင္းကုိယ္နားေထာင္ျဖစ္ေနတာ.....

ယဥ္ေက်းမႈသႀကၤန္

သႀကၤန္အေၾကာင္းေလး ခါေတာ္မီေပါ့.. :)

ဒီႏွစ္သႀကၤန္ကုိ ကုိယ္ခ်င္းမုိင္ၿမိဳ႕ေလးမွာ ကုန္ဆံုးခဲ့ပါတယ္..

သႀကၤန္မက်ခင္၁ရက္တည္းက ေရာက္ေနခဲ့တာမုိ႔ သႀကၤန္ ၃ရက္လံုး အဲ့ဒီ့မွာပဲေပါ့..

လြန္ခဲ့တဲ့ ၄ႏွစ္ေလာက္က ခ်င္းမုိင္ကုိ တခါေရာက္ဖူးတယ္... 2011 ေလာက္ကျဖစ္မယ္.. အဲ့တုန္းက ေရွာ႔ပင္းစင္တာေလး ၂ခုေလာက္ ေခ်ာက္တီးေခ်ာက္ခ်က္ရွိတာကုိ မွတ္မိတယ္... 

ဒါေၾကာင့္ လူႀကီးေတြက ဒီႏွစ္ခ်င္းမုိင္သြားမယ္ဆုိေတာ့ ကုိယ္အင္တင္တင္လုပ္တယ္...

ဒါေပမဲ့ ခ်စ္သူမရွိဘဲ အိမ္မွာကုိယ္တေယာက္တည္း အာရံုတသုိက္နဲ႔ ေနခဲ့ဖုိ႔ကလည္း မျဖစ္ျပန္ဘူး...

မႏွစ္က ခ်စ္သူရွိတယ္... လူႀကီးေတြကခရီးသြားၾကေတာ့ အိမ္မွာ  ကုိယ္တုိ႔ေတြပဲက်န္ခဲ့တယ္.... အာရံုတသုိက္ (၀ါ) ေမာ်က္တသုိက္ဆုိတာ အိမ္က အငယ္ေကာင္နဲ႔ သူ႔သူငယ္ခ်င္းတစုကုိေျပာတာပါ..

သူတုိ႔က မနက္ဆုိ အိမ္မွာ ေဟးလား၀ါးလားလုပ္မယ္.... စိတ္ကူးေပါက္ရင္ အျပင္ထြက္ၾက.. ညမွျပန္လာ... လိမၼာတာက အခန္းထဲကေနအျပင္ကုိ ထြက္မလာဘဲ အခန္းထဲပဲ ေအာင္းေနၾကေတာ့ တအိမ္လံုးကုိ ကုိယ္အပုိင္စားရထားတာေပါ့....

မနက္ဆုိ ႏုိးတဲ့အခ်ိန္မွထ..... ဘရိတ္ဖတ္ျပင္ဆင္... ခ်စ္သူက ကုိယ္ေၾကာ္တဲ့ထမင္းေၾကာ္ကုိ ႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္စားတတ္လုိ႔ ထမင္းေၾကာ္တဲ့အလုပ္ကုိ ကုိယ္လုပ္ပါတယ္...

ခ်စ္သူေဖ်ာ္တဲ့ေကာ္ဖီမွေကာင္းတယ္လုိ႔ ကုိယ္ကထင္လုိ႔ ခ်စ္သူကေကာ္ဖီေဖ်ာ္ပါတယ္... ထမင္းေၾကာ္ေလးစား ေပါင္မုန္႔ေလးစား ေကာ္ဖီေလးေသာက္နဲ႔ ကုိယ္တုိ႔မနက္ခင္းက အရမ္းသာယာပါတယ္.... မနက္ခင္းဆုိေပသိ အဲ့ဒါေန႔လည္ေလာက္ျဖစ္ေနပါၿပီ..  ၿပီးရင္ တီဗီေရွ႕ထုိင္ၾကၿပီ.... အဲ့တုန္းက Games of Thrones ကုိ အသည္းအသန္ျဖစ္ေနၾကတာေလ.... တခါတေလ အိပ္ခ်င္ရင္ ျပန္ေမွးလုိက္ၾကနဲ႔ အေတာ္ဇိမ္က်ပါတယ္.. ဗုိက္ဆာခါနီးေလာက္ဆုိ ျပန္ၿပီးခ်က္ျပဳတ္ဖုိ႔ျပင္ဆင္ၾကၿပီ.. တကယ္ေတာ့ ခ်က္ျပဳတ္တာကုိ ခ်စ္သူပဲလုပ္တာပါ.. ကုိယ္ကအကူသက္သက္.. တခါတေလ  ရႈပ္တယ္.. တီဗီသာ ေအးေအးၾကည့္ေနဆုိၿပီး ကုိယ့္ကုိ ဘာမွမလုပ္ခုိင္းဘူး... ခ်က္ျပဳတ္ၿပီးရင္ ကုိယ္ကေရမိုးခ်ိဳးၿပီး ညစာစားၾကေပါ့.. ညစာစားၿပီးတာနဲ႔ ေခြးထြက္ေက်ာင္းရင္း လမ္းေလွ်ာက္ၾက.. ျပန္လာရင္ ခ်စ္သူက ေရခ်ိဳး ေကာ္ဖီေဖ်ာ္.. ၿပီးရင္ ေကာ္ဖီေလးေသာက္ရင္း တီဗီေရွ႕ျပန္ထုိင္နဲ႔ ကုိယ္တို႔ရဲ႕ ပိတ္ရက္ေလးက ေပ်ာ္စရာေလးပါ....  ထားေတာ့.. ေျပာမွာက သႀကၤန္အေၾကာင္းကေန ခ်စ္သူအေၾကာင္း ေရာက္သြားျပန္ပါတယ္...

အဲ့လုိ ခ်စ္သူနဲ႔ ျဖတ္သန္းထားတဲ့ သႀကၤန္ကုိ ကုိယ္တေယာက္တည္း အိမ္မွာ ေနဖုိ႔ကေတာ့ လံုး၀မျဖစ္ႏုိင္ပါ.... ခ်စ္သူသက္တမ္းတေလွ်ာက္မွာ ကုိယ္ခရီးထြက္ရင္ထြက္.. မထြက္ရင္ အိမ္မွာလူႀကီးေတြနဲ႔ အတူရွိတယ္... တေယာက္တည္းဆုိတာမ်ိဳးေတာ့ မရွိခဲ့ဘူး....

ဒီေတာ့ ခ်စ္သူမရွိ လူႀကီးေတြမရွိနဲ႔ တေယာက္တည္း မေနခ်င္ေတာ့ ခ်င္းမုိင္ကို ကုိယ္ မလုိက္ခ်င္ လုိက္ခ်င္နဲ႔ ေရာက္သြားခဲ့သည္ေပါ့..

ပထမတခါသြားတုန္းက ခ်င္းမုိင္သႀကၤန္ကုိ ၁ရက္လား ၂ရက္လားႀကံဳဖူးတာမုိ႔ ဒီလုိပဲ ဘာမွန္းမသိလုိက္ပါဘူး..... ေရပက္ၾကတယ္ေပါ့ ပုိက္ေတြ ျပြတ္ေတြနဲ႔...

အခုေလာက္လည္း ပတ္၀န္းက်င္ကုိ မစူးစမ္းတတ္ခဲ့တာပါမွာေပါ့..

ခုက်ေတာ့အဲ့ဒီ့သႀကၤန္ေလးကုိ ကုိယ္ႏွစ္ၿခိဳက္မိလာတယ္....

အထူးသျဖင့္ ျမန္မာျပည္ကသႀကၤန္နဲ႔ယွဥ္ၾကည့္မိလာလုိ႔.... ျမန္မာျပည္လုိ႔ေျပာတာ တျခားၿမိဳ႕ေတြေတာ့ ကုိယ္မသိပါဘူး.... ရန္ကုန္ မႏၱေလး ေမၿမိဳ႕က သႀကၤန္ေတြ ကုိယ္ေရာက္ဖူးတယ္...... တခုမွကုိယ္မႏွစ္ၿခိဳက္မိေတာ့ဘူး....

ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့ သႀကၤန္ဆုိ မဏ္းဒတ္ (ေအာက္ကထည့္ရမဲ့ဟာေလး ရွာမေတြ႕လုိ႔ ဒီလုိပဲေပါင္းပါရေစ) ထုိင္ရမွ... လည္ရမွ..

အျပင္ေပးမထြက္ရင္ လူႀကီးေတြကုိ သိပ္မၾကည္ခ်င္ဘူး.....

မွတ္မွတ္ရရ ကုိယ္ ၁၀တန္းၿပီးထဲကေန ေတာက္ေလွ်ာက္ မဏ္းဒတ္ထုိင္တာ.. လည္တာ တႏွစ္တမ်ိဳး.. တခါတေလ.. ၂မ်ိဳးလံုး လုပ္ပါတယ္.....

သႀကၤန္မေရာက္ခင္တည္းက ကဲကဲထၿပီး ဘယ္မဏ္းဒတ္ထုိင္မလဲ ဘာလုပ္ၾကမလဲနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ရြစိထုိးပါတယ္....

သႀကၤန္အႀကိဳေန႔မတုိင္ခင္တရက္ေလာက္ကိုလည္း အင္းလ်ားလမ္းမွ ပတ္မၾကည့္ရရင္ ေနမထိ ထုိင္မသာျဖစ္ပါတယ္... အဲ့တုန္းကေတာ့ အင္းလ်ားလမ္းေခတ္ကုိးး......

အဲ့တုန္းကေပ်ာ္လားဆုိရင္ေတာ့ ကုိယ္ေပ်ာ္ခဲ့တယ္ထင္ပါတယ္.... 

ဒါေပမဲ့ ခုေနာက္ပုိင္း ၄-၅ ႏွစ္ေလာက္မွာ ကုိယ္မေပ်ာ္ျဖစ္ေတာ့ဘူး.... သႀကၤန္နဲ႔ေ၀းရာကုိပဲ ကုိယ္ခရီးထြက္ခ်င္ေနေတာ့တယ္....

လည္လုိ႔ ေရပုိက္ေတြ မီးသတ္ပုိက္ေတြနဲ႔ ထုိးခံရတာကုိ ကုိယ္မႀကိဳက္ဘူး... မဏ္းဒတ္မွာ ေရေတြစုိရင္း ကခုန္ရင္း မူးရူးေနတဲ့သူေတြ ကဲကဲထတဲ့ အတြဲေတြကုိ ကုိယ္ၾကည့္ရတာကုိ မႏွစ္ၿမိဳ႕ေတာ့ဘူး....

ကုိယ္ ယဥ္ေက်းတဲ့သႀကၤန္ကုိ ေတာင့္တမိတယ္...

ယဥ္ေက်းမႈလုိ႔ေျပာရင္ အမ်ားစုက ထမီ၀တ္ၿပီး သေျပခက္နဲ႔ပက္တာကုိပဲ မ်က္လံုးထဲေျပးျမင္ၾကတယ္ထင္ပါရဲ႕.....

ကုိယ္ လုိခ်င္တဲ့ ယဥ္ေက်းတဲ့ သႀကၤန္ကုိ ခ်င္းမုိင္ၿမိဳ႕ေလးမွာေတြ႕ခဲ့ရလုိ႔ ကုိယ္ သိပ္သေဘာက်မိသြားတာပါ...

သူတုိ႔ဆီမွာ ေပ်ာ္တာ သဘာ၀တအားက်ပါတယ္.....

အရက္ဘီယာ မေရာင္းဘူးလား. မဟုတ္ဘူး.... ေရာင္းပါတယ္.. ေသာက္ၾကပါတယ္.....

မိန္းကေလးေတြ အတုိေတြအျပတ္ေတြ မ၀တ္ဘူးလား ၀တ္တာေပါ့...... ကိုယ္ေတြထက္ အမ ်ားႀကီး ေခတ္ေရွ႕ေျပးေနတဲ့ ႏုိင္ငံပဲေလ...

ဒါေပမဲ့ မိန္းကေလးေတြ အဲ့လုိ၀တ္ၿပီး ေလွ်ာက္သြားေနၾကလို႔လဲ ဘယ္သေကာင့္သားမွ ႏွာဘူးထၿပီး လုိက္မၾကည့္ပါဘူး.... ဒီလုိပဲ ကုိယ္ေရွ႕က ျဖတ္သြားတယ္ ေရပက္တယ္...

ႏွမသားခ်င္းမစာမနာ ဘယ္သူမွ လုိက္မစဘူး... 

အထူးသျဖင့္ ေရပက္ခံထြက္တာမဟုတ္တဲ့သူ အပက္မခံခ်င္တဲ့သူကုိ သူတုိ႔မပက္ဘူး...

လူၾကည့္ပက္တယ္.... ပက္ခါနီးၾကရင္ ဒီလူဟာ ေရပက္ခံထြက္ေနတာလား ဒီတုိင္း သြားစရာရွိုလုိ႔သြားေနတဲ့လူလား ဆုိတာ သူတို႔အရင္ၾကည့္တယ္.... ကေလးငယ္ငယ္ေလးေတြေတာင္ ပက္မလုိ႔ရြယ္ထားရင္ လက္ကာျပလုိက္ရံုနဲ႔ မပက္ေတာ့ဘူး.... ဒီေတာ့ ကိုယ္က ကိစၥရွိလုိ႔ သြားခ်င္တယ္ဆုိ လမ္းေလွ်ာက္သြားဦးေတာ့ ေရမစုိေတာ့ဘူး.....

ပက္တဲ့ေနရာမွာလည္း ေရၿပြတ္နဲ႔ပက္တာမ်ားပါတယ္.. ပံုးတုိ႔ ေရပန္းတုိ႔လည္းရွိတာေပါ့...... ဒါေပသိ ခြက္ေစာင္းခုတ္လုိက္မွတုိ႔ ဆပ္ျပာဖူေပါင္းတုိ႔ေတာ့ လံုး၀မရွိပါဘူး... ပံုးနဲ႔ပက္သည့္တုိင္ ဖ်န္းကနဲ လွမ္းပက္တာပဲရွိတာ...... လူကုိ နာက်င္ေစလုိတဲ့အျပဳအမူမ်ိဳးမရွိဘူး...... ပရက္ရွာဂန္းတုိ႔ မီးသတ္ပုိက္ဆုိတာ တကယ့္ကုိ အေ၀းႀကီးမွ အေ၀းႀကီးပါ..... ပက္ရတဲ့သူလည္း ေပ်ာ္.. အပက္ခံရတဲ့သူလည္း ေပ်ာ္တဲ့သႀကၤန္ပါ....
ေမၿမိဳ႕သႀကၤန္မွာ တခါ ဆုိင္ကယ္လဲဖူးပါတယ္.. ကုိယ္က ေနာက္ကထုိင္စီးသူပါ.. ဆုိင္ကယ္ျဖတ္တဲ့အခ်ိန္မွာ အေရွကလူေတြအတင္းပိတ္ၿပီး ဆက္သြားမရေအာင္လုပ္ ပရက္ရွာဂန္းနဲ႔၀ုိင္းထုိးၾကတာပါ... အေရွ႕က ေမာင္းတဲ့ကုိယ့္သူငယ္ခ်င္းလည္း ဘယ္လုိမွမဟန္ႏုိင္ဘဲ ဆုိင္ကယ္ကလဲသြားခဲ့ပါတယ္... ဒူးၿပဲသြားခဲ့တာေတာ့ မွတ္မိတယ္..... အရင္ကေမၿမိဳ႕မွာသႀကၤန္က်တာအဲ့ေလာက္မဆုိးဘူးလို႔ ကုိယ္ထင္တယ္... အဲ့တုန္းက ၂၀၁၀ ေလာက္ျဖစ္မယ္... ေတာ္ေတာ္ဆုိးပါတယ္....
ခ်င္းမုိင္မွာလည္း မန္းေလးလုိပဲ က်ံုးရွိပါတယ္.. အဲ့ဒီ့ပတ္ပတ္လည္က အစည္ဆံုးေပါ့.. တရက္အဲ့နားက ျဖတ္သြားေတာ့ လူေတြက အဲ့ထဲကေရေတြနဲ႔ ခပ္ၿပီး ပက္ေနၾကတာကုိ ေတြ႕တယ္.. လူတုိင္းေပါ့.... ငင့္.. ဘီလုိႀကီးလားေပါ့..
ျပန္ခါနီးေလးမွသိလုိက္ရတာတခုက မတ္လကုန္ေလာက္ေရာက္ရင္ အဲ့က်ံဳးထဲကေရေတြအကုန္ခပ္ထုတ္ပစ္ၿပီး ေရညွိေတြဘာေတြေဆး သန္႔ရွင္းေရးလုပ္သတဲ့... ၿပီးမွ ျပန္ျဖည့္ေပးထားတာတဲ့....

မဏ္းဒတ္ႀကီးေတြ ဟီးထေနေအာင္ေဆာက္ၿပီးမွ မီးသတ္ပုိက္ဘယ္နပုိက္ပါတယ္ဆုိတာကုိ သူ႔ထက္ငါအၿပိဳင္ထည့္ႏုိင္မွ ေပ်ာ္ရႊင္စရာေကာင္းတယ္ထင္တဲ့ သႀကၤန္ကုိ ကုိယ္စိတ္ပ်က္မိပါတယ္....

သႀကၤန္ဆုိတာေပ်ာ္ဖုိ႔ေလ..... အနာတရျဖစ္ဖုိ႔မွမဟုတ္တာ...

ပုိဆုိးတာက အနာတရျဖစ္လုိ႔ ကူကယ္ေပးတဲ့သူေတြကုိေတာင္မခ်န္ ေရအတင္းပက္ၾကတာပါ... ဒါကေတာ့ သႀကၤန္တြင္းမွာ အဲ့လုိအေရးေပၚကယ္ေပးတဲ့အဖြဲ႕က ေရးထားတာေလးကုိေတြ႕မိလုိ႔ပါ.. သူတို႔မွာ လူနာဆီအခ်ိန္မီေရာက္ေအာင္ သြားရတာတမ်ိဳး ေရ၀ုိင္းပက္ၾကတာတမ်ိဳးတဲ့..

ကုိယ္ေျပာခ်င္တဲ့ ယဥ္ေက်းမႈသႀကၤန္ဆုိတာ အဲ့တာပါ... လူ႔ယဥ္ေက်းေတြ ေရကစားၾကတဲ့ သႀကၤန္မ်ိဳးကုိ ေမွ်ာ္လင့္မိတာပါ...

ဒီလုိေျပာလုိ႔ ယိုးဒယားေတြတအားရိုင္းတာ ဘာညာ ေျပာခ်င္တဲ့သူေတြရွိပါလိမ့္မယ္...

ဒါေပမဲ့ ဒီေနရာမွာေျပာခ်င္တာ လူမ်ိဳး ႏုိင္ငံဆုိတာထက္ သႀကၤန္ပံုရိပ္ေလးတခုအေၾကာင္းပါပဲ...

ပံုကုိ ဂူဂဲကယူပါတယ္...

အက်င့္ဆုိးမ်ားနဲ႔ ကၽြန္မ (၃)

ဆုိးတဲ့အက်င့္ပဲမုိ႔ ဒီေခါင္းစဥ္ပဲတပ္လုိက္တယ္...
ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ မႀကံဳရမခ်င္း ကုိယ္ခ်င္းမစာတတ္တဲ့ တကုိယ္ေကာင္းဆန္လြန္းတဲ့ ကုိယ့္အက်င့္ေပါ့..
ခ်စ္သူက အခု ဆုိမာလီျဖတ္ရမယ္ဆုိေတာ့ ေသမတတ္စိတ္ပူပါတယ္..
ဒီတခါက မသြားလုိ႔မျဖစ္တဲ့အေၾကာင္းအရာေတြေၾကာင့္ သူ႔ကုိမလႊတ္ခ်င္ဘဲနဲ႔ လႊတ္လုိက္ရတာ..
ဒါေၾကာင့္ ေနာက္တခါဆုိ လံုး၀မလႊတ္ဘူးဆုိတာကိုလည္း ေျပာၿပီးၿပီ..
အခုလည္း သူအဲ့နားကုိ ေရာက္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ေသမလုိပါပဲ.. ဘုရားစင္ေရွ႕ပဲထုိင္ေနရမလား.. တေနကုန္ပဲ ဘုရားစာရြတ္ေနရမလား.. ဘုရားကုိပဲေန႔တုိင္းသြားရမလားနဲ႔ ေယာက္ယက္ေတြခတ္ပါတယ္..
မိုးလင္းတာနဲ႔ ဘုရားစာရြတ္.. တေနကုန္ သတိရတာနဲ႔ ဘုရားစာရြတ္.. ညအိပ္ခါနီး ဘုရားရွိခုိး.. ေမတၱာေတြပို႔.. အဲ့ကုိ ျဖတ္တဲ့ေန႔က ဘုရားသြားနဲ႔ အေတာ္ေလး ရုတ္ရုတ္သဲသဲ ျဖစ္သြားပါတယ္.. အေမ့ကုိလည္း ကုိယ္အဲ့လုိေတြ စိတ္ပူေနတဲ့အေၾကာင္းေတြေျပာ..
ခ်စ္သူကိုလည္း သမၺဳေဒရြတ္ဖုိ႔ တတြင္တြင္ေျပာနဲ႔... ေဆာက္တည္ရာမရပါဘူး...
အခုေတာ့ အဲ့နားကုိ ေက်ာ္လာခဲ့ၿပီမို႔ အနဲငယ္ စိတ္ခ်သြားေပမဲ့ ခုခ်ိန္ထိလည္း ခ်စ္သူဆီက အီးေမးလာရမဲ့အခ်ိန္မလာရင္ ေသြးပ်က္မတတ္ရူးသြပ္ေနတုန္းပါ..
ေျပာခ်င္တာက ကုိယ္ခ်င္းမစာတတ္တဲ့အေၾကာင္း..
ကုိယ္အရင္က သေဘၤာရံုးမွာလုပ္တုန္းက.. အဲ့နားကုိျဖတ္မယ္ဆုိ.. လုိက္မဲ့သူေတြကုိ ဖုန္းအရင္ဆက္ၿပီး အေၾကာင္းၾကားရပါတယ္.. သူတုိ႔သေဘာတူမွသာ စာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ရတာေပါ့.. တခ်ိဳ႕သူေတြက အိမ္ကိုေမးလုိက္ဦးမယ္ မိန္းမနဲ႔တုိင္ပင္လုိက္ဦးမယ္ေျပာရင္ ကုိယ္သိပ္စိတ္ဆုိးပါတယ္.. လူမရမခ်င္းက ကုိယ္ရွာရမွာကုိး.. လူရဖုိ႔သာ ကိုယ့္ရဲ႕ဦးတည္ရာေလ.. သူတို႔ဘာျဖစ္ျဖစ္ ကုိယ္စိတ္မ၀င္စားဘူး..
ဒီအလုပ္လုပ္ကုိ လုပ္စားေနမွေတာ့ ေၾကာက္ေနေသးတယ္.. အဲ့ေလာက္ေၾကာက္ေနရင္လည္း အလုပ္လုပ္စားမေနနဲ႔ေတာ့.. ျဖစ္ကံပါရင္ျဖစ္မွာပဲ ဆုိတဲ့စကားမ်ိဳးကုိ ကုိယ္ေျပာထြက္ခဲ့ဖူးပါတယ္.. ကာယကံရွင္ေတြကုိ မေျပာေပမဲ့ ကုိယ္တို႔အခ်င္းခ်င္း ေနာက္ကြယ္မွာေျပာတဲ့အခါ ကုိယ္ခ်င္းမစာမနာ ကုိယ္ေျပာခဲ့ဖူးပါတယ္..
အခုခ်ိန္မွ အဲ့ဒါေတြကုိ ျပန္ေတြးမိမွ ေျပာခဲ့မိတဲ့ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိလည္း ကုိယ္သိပ္စိတ္ကုန္မိတယ္..
တကယ္ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ႀကံဳရမွသာ အဲ့လုိလူေတြရဲ႕ ခံစားခ်က္ကုိ ကုိယ္နားလည္ႏုိင္တယ္...
မႀကံဳရမခ်င္းက ကိုယ္သူမ်ားေနရာမွာ ၀င္မခံစားေပးတတ္ဘူး..
သိပ္တကုိယ္ေကာင္းဆန္လြန္းတဲ့ကုိယ္ပါ..
ေတာ္ေတာ္ကုိ အက်င့္မေကာင္းလြန္းတာ..
ခုေတာ့ ခ်စ္သူကုိ လံုး၀စိတ္မခ်ျဖစ္ၿပီး ေန႔စဥ္ေန႔တိုင္း ပူေလာင္လြန္းတယ္....
ကုိယ္သိပ္ခ်စ္လြန္းရတဲ့သူမုိ႔ ဘယ္လုိပံုမ်ိဳးနဲ႔မွ အထိခိုက္မခံႏုိင္ပါဘူး...
ဒါေတာင္ အခု ကိုယ္တုိင္ႀကံဳေတြ႕ရၿပီမို႔ ဒီလုိကိစၥမ်ိဳးဆုိ ကိုယ္ခ်င္းစာတတ္ၿပီလို႔ေျပာလုိ႔ရေပမဲ့ တျခားကိစၥေတြဆုိ မႀကံဳရမခ်င္း ကုိယ္ခ်င္းမစာတတ္ဘူး... သူတဖက္သားအတြက္ေတြးမေပးတတ္ဘူး..
သိပ္ကုိ အတၱႀကီး တကုိယ္ေကာင္းဆန္လြန္းတဲ့ ကုိယ္ပါ..

Makeup review

ခုတေလာ ေဖ့ဘုတ္ခ္မယ္ မိတ္ကပ္ျပင္တာေတြ မိတ္ကပ္က်ဴတုိရီရယ္ေတြ တအားေခတ္စားသလားလုိ႔.....
ကုိယ္ကုိယ္တုိင္လည္း ခုတေလာမွ တအားေတြလွခ်င္ၿပီး မိတ္ကပ္ဘယ္လုိျပင္ရမလဲပဲစဥ္းစားေနတာ.....
အရင္ကေတာ့ မိတ္ကပ္လိမ္းတယ္ဆုိတာ မ်က္ႏွာေျပာင္မတုိက္ခ်င္ရံုသက္သက္ပဲ...
လြန္ခဲ့တဲ့ တႏွစ္ေလာက္ကစၿပီး မိတ္ကပ္သင္တန္းတက္ခ်င္တယ္ဆိုၿပီးလည္း ျဖစ္မိတယ္.. တကယ္ေတာ့ အြန္လုိင္းမွာလည္း မိတ္ကပ္က်ဴတုိရီရယ္ေတြအမ်ားႀကီးရွိတာပဲ.. ရွာၾကည့္ၿပီး ကြကုိယ္ျပင္ၾကည့္လို႔ရတာဆုိေတာ့...
ထားပါေတာ့.... ခုကေတာ့ မိတ္ကပ္ရီဗ်ဴးပါ..
ဟုိတေလာကေတာ့ ရႈိးေက့စ္မွာျပၿပီးသား.. ဒါေပသိ.. ေသေသခ်ာခ်ာမေရးထားမိေတာ့ ခုမွျပန္ေရးခ်င္လို႔..
ကုိယ္ကုိယ္တုိင္လည္း ခုတေလာမွ တအားႀကိဳက္မိေနလို႔......

ဒါကေတာ့ ကုိယ္တင္ထားၿပီးခဲ့တဲ့ပံုပါ.. ခု အဲ့ဒီ့ထဲက တခုတည္းကုိေျပာခ်င္တာပါ..... ဘယ္ဘက္အစြန္ဆံုးကဟာ..

Matte fluid makeup ပါ.... ဒီပံုကုိ ဒီ ၀က္ဘ္ဆုိက္က ယူပါတယ္....
တအားေကာင္းတယ္လို႔ ...
မိတ္ကပ္သား တအားညက္ပါတယ္.....
A silky and comfortable texture for a matte, slightly powdery and radiant makeup result, all day long. The fluid formula of MAT LUMIÈRE blends delicately into the skin. Fine, porous and spherical particles of silica powder provide a matte finish. Shiny areas are mattified and the radiance of the face is revealed. Coated pigments conceal imperfections with an optical effect, leaving the complexion wonderfully even and radiant for enhanced beauty. The polymers in the formula optimise hold and ensure a matte complexion.
ဒါ သူ႔ ဆုိက္မွာ ေရးထားတဲ့ အညႊန္းပါ... အဲ့အတုိင္းအကုန္ပါပဲ....
Silky & comfortable texture-- တကယ့္ကုိညက္ေနၿပီးထူလပ်စ္ႀကီးမဟုတ္တဲ့...ခပ္ပ်စ္ပစ္အေရပါ...
Slightly powdery & radiant makeup result-- ဒါလည္း ဟုတ္ပါတယ္.... ေပါင္ဒါနဲနဲရုိက္ထားသကဲ့သုိ႔ဆုိတာကုိလည္း လက္ခံပါတယ္... သူေျပာထားသလုိ slightly မွ တကယ့္ကုိ slightly ပါ... radiant ဆုိတဲ့အတုိင္း ေျပာင္ေျပာင္ေလးလဲ ျဖစ္ေနပါတယ္....
All day long-- တေနကုန္ခံပါတယ္.... မနက္တည္းက လိမ္းလုိက္တာ ညေနထိေတာင္ သိပ္မပ်က္ခ်င္ဘူးရယ္... အိမ္ျပန္ေရာက္ရင္ေတာင္ ဖ်က္ရမွာ ႏွေျမာမိတဲ့အထိပါ..... ကုိယ့္မ်က္ႏွာက combination skin လုိ႔ေျပာရမယ္ထင္တယ္.. တခ်ိဳ႕ေနရာေတြအသားေျခာက္ၿပီး တခ်ိဳ႕ေနရာေတြက အဆီျပန္ပါတယ္..... ေျပာရမယ္ဆုိရင္ေတာ့ အဆီျပန္တတ္ပါတယ္.... ဒါေၾကာင့္ နဖူးေနရာတ၀ိုက္မွာ နဲနဲအဆီျပန္လာတတ္ေပမဲ့ တစ္ရွဴးေလးနဲ႔တုိ႔ပုတ္လုိက္တာနဲ႔ ျပန္အဆင္ေျပသြားပါတယ္.. အဆီစုပ္စကၠဴနဲ႔ ကညာဆင့္ရေလာက္ေအာင္ေတာ့ ကႏြ႕ဲကလ် မလုပ္တတ္ေတာ့ တစ္ရွဴးပဲ လြယ္လြယ္သံုးတာပါ.. တခ်ိဳ႕မိတ္ကပ္ေတြက လိမ္းထားတာ ၾကာရင္ အဆီေတြျပန္လာၿပီး ေျပာင္လက္ၿပီး မလွေတာ့ဘူး(ေျပာင္လက္တယ္ဆိုတာ အဆီေတြေနာ္)..... ကုိယ္လိမ္းဖူးတဲ့ Revelon တုိ႔ Loreal တို႔က အဲ့လိုျဖစ္ပါတယ္.... သူ႔ဟာနဲ႔သူ ေကာင္းတဲ့ဟာေတြလည္းရွိမွာပါ.. ကုိယ္ေရြးမသံုးတတ္တာျဖစ္ႏုိင္တယ္.. ဒီဟာကေတာ့ အဲ့လုိမျဖစ္ဘဲ ထြက္လာတဲ့အဆီနဲ႔အတူ အသားတက်နဲ႔ မ်က္ႏွာေပၚမွာ သိပ္သိပ္ေလးျဖစ္ေနတယ္.. အဆီေတြေၾကာင့္ မိတ္ကပ္ေတြ ဟုိကြက္ဒီကြက္မျဖစ္ဘူး..... အဲ့ဒီ့ ဟုိကြက္ဒီကြက္မျဖစ္တာကုိ အႀကိဳက္ဆံုးပါ...
ကုိယ့္လုိအပ်င္းႀကီးတဲ့သူဆုိ.. ဒီဟာခ်ည္းပဲကို ေန႔စဥ္သံုးလုပ္လို႔ရပါတယ္.. ဘာ prmier, ဘာ base, ဘာ ေပါင္ဒါမွ ထပ္မလုိပါဘူး... Powdery လည္းတကယ္ျဖစ္တာေၾကာင့္ ေန႔စဥ္သံုးဖုိ႔ ဒီတခုတည္းနဲ႔ လံုေလာက္ပါတယ္.. ကုိယ္ဆုိ.. မ်က္ႏွာအတြက္ moisturizer တခုခု ခံၿပီး ဒါေလး တန္းလိမ္းလုိက္တာပဲ.. အခ်ိန္လည္းမကုန္.. လွလည္းလွ... လိမ္းတဲ့ေနရာမွာတခုေျပာခ်င္တာက ဖိဖိၿပီး တုိ႔လိမ္းေပးတာ မိတ္ကပ္သား ပုိခံသလို ပုိလည္းညက္ပါတယ္.. ဆြဲလိမ္းလုိက္ရင္ sponge မွာ ကပ္တာနဲ႔တင္ အကုန္ ကုန္သြားမွာ... ေနာက္ လက္နဲ႔လိမ္းရေလာက္ေအာင္လည္း မက်ဲေတာ့ ဖိ တုိ႔ ၿပီးလိမ္းတာ ပုိေကာင္းပါတယ္...
ေန႔ဘက္ပဲလိမ္းလိမ္း ညဘက္ပဲလိမ္းလိမ္း ကုိယ့္အတြက္ေတာ့ အေတာ္အဆင္ေျပတာပါ...
ေပးရတာနဲ႔လည္း တန္ပါတယ္.. ေစ်းအတိအက်မသိေတာ့ေပမဲ့ $60 ၀န္းက်င္ေလာက္ျဖစ္မွာပါ...
ကုိယ္ကေတာ့ ပံုမွန္လည္း သိပ္မလိမ္းျဖစ္လုိ႔ထင္တယ္.. အၾကာႀကီးကုိ သံုးရပါတယ္.. တခါသံုးရင္လည္း နဲနဲပဲသံုးရတာေၾကာင့္ ေန႔စဥ္ပံုမွန္သံုးမယ္ဆုိလည္း ေတာ္ေတာ္ၾကာၾကာသံုးႏုိင္ေလာက္မွာပါ...