Friday, August 15, 2014

အုန္းထမင္းနဲ႔ၾကက္သားဟင္း

ပိတ္ရက္တခုမွာ သာကူျပင္လုပ္ျဖစ္တယ္... သာကူျပင္ေတာ့ ေနာက္မွတင္ေတာ့မယ္.. အဲ့ဒီ့ သာကူျပင္က ပိုတဲ့ အုန္းႏုိ႔ကုိ အလဟသ မျဖစ္ရေလေအာင္ ရံုးမွာ အုန္းထမင္းခ်က္စားလုိက္တယ္.. ပုိတဲ့ အုန္းႏို႔ဆုိေတာ့ ဘူးတ၀က္ေလာက္ .. ထမင္းကလည္း ႏုိ႔ဆီဘူး ၂လံုးေလာက္ဆုိေတာ့ ဘယ္သူမွ ေလာက္ေလာက္ငင မစားလုိက္ရ.. ၾကက္သားဟင္းလည္း မပါ.. အဲ့ေန႔ကရွိတဲ့ အသည္းျမစ္ဟင္းနဲ႔ စားလုိက္ရေတာ့.. အကုန္လံုးက ေနာက္ေန႔ထပ္စားၾကမယ္ဆုိၿပီး.. အုန္းထမင္း ထပ္ခ်က္ၾကတယ္...
 ဒါက အမႀကီးတေယာက္ ခ်က္လာတဲ့ ၾကက္သားဟင္း...
 ရံုးမွာ ခ်က္တဲ့ အုန္းထမင္း.. ေရကလြဲရင္ က်န္တာအကုန္ ကုိယ့္ရဲ႕ လက္မွန္းနဲ႔ ခ်က္တာ..
 မုန္လာဥနီသုပ္.. ပုဇြန္ေျခာက္ေၾကာ္.. ပန္းကန္ထဲကဟာက စီးတီးမတ္က သိပ္မေကာင္းတဲ့ ငပိေၾကာ္..
 အအီေျပ ၾကက္သြန္ခ်ဥ္..

နာနတ္သီးကေတာ့ မႀကိဳက္ဘူး.. ဒီတုိင္း ဓါတ္ပံု ရုိက္ခ်င္ရံုသက္သက္ပဲ....

အုန္းထမင္းကုိ တသက္လံုး မႀကိဳက္ခဲ့ဖူးဘူး... စားလည္း မစားဘူး.. အလွဴမွာေကၽြးလည္း အားမနာတမ္း မႀကိဳက္ဘူးေျပာၿပီး မစားဘူး.. အုန္းႏုိ႔ေခါက္ဆြဲတုိ႔ .. တျခား အုန္းႏုိ႔ပါတဲ့ မုန္႔တခ်ိဳ႕ႀကိဳက္ေပမဲ့.. အုန္းႏုိ႔နံ႔ႀကီးနဲ႔ ထမင္းကိုေတာ့ ခံစားလုိ႔မရဘူး.. ပထမဆံုး လက္တည့္စမ္းလုိက္တဲ့ ကုိယ့္လက္ရာကုိ ကုိယ္ စားၾကည့္ၿပီး အုန္းထမင္းႀကိဳက္သြားတယ္..  အုန္းႏုိ႔ေတြ မဟားတရား မပါပဲ.. စားလုိ႔ေကာင္းတယ္.. ဘယ္လုိပဲျဖစ္ျဖစ္ ကုိယ္ေတာ္ပါတယ္.. အင္တာနက္မွာ ခ်က္နည္း နဲနဲလုိက္ၾကည့္တယ္.. အကုန္လံုးက ႏုိ႔ဆီဘူး ၅လံုးခ်က္တုိ႔ဘာတုိ႔ေရးထားတာခ်ည္းပဲ.. အခ်ိဳးေလွ်ာ့လုိက္တယ္.. သူမ်ားေရးထားတဲ့ အထဲက ရွိတဲ့ပစၥည္းထည့္တယ္..  အုန္းထမင္းေကာင္းေကာင္းေလးေတာ့ ျဖစ္သြားတာပဲ.. :)

Sunday, August 3, 2014

ေဆြး

တည္တည္တ့ံတံ့ စာမ်ားကုိ ေရးလုိစိတ္ရွိေသာ္ျငားလည္း.. မေရးတတ္တာကတေၾကာင္း..  ေရးစရာအေၾကာင္းအရင္းကုိ မေတြးတတ္တာတေၾကာင္းေၾကာင့္ ေရးျဖစ္မည္ မဟုတ္ပါ.. ဒီလုိပဲ ေပါက္ပန္းေလးဆယ္ ေပါက္တတ္ကရေတြသာ တြင္တြင္ေရးပါမယ္..  တယ္ေတာ္တဲ့ငါ.. ကုိယ့္အေၾကာင္းကိုယ္သိလုိ႔ ဘေလာ့နာမည္ေတာင္ ေရာက္တတ္ရာရာလုိ႔ ေပးခဲ့မိတယ္.. အေျမာ္ျမင္ရွိခ်က္..
မိုးေတြရြာလြန္းလို႔ စိတ္ညစ္တယ္.. သြားစရာလာစရာရွိ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ မသြားလာရဘူး.. ပိတ္ရက္မွာ မိုးေအးေအးေလးနဲ႔ ေကြးခ်င္ေသာ္ျငား... စီးေတာ္ယာဥ္က ရႊ႕ံကာေလးဟာ မည္သုိ႔မည္ပံု ျဖစ္သည္မသိ .. ျပဳတ္ေနေလသည္.. လမ္းသြားရင္ ျပဳတ္က်မဆုိးလုိ႔ ျဖဳတ္ထားၿပီး အဲ့သဟာကုိ သြားတပ္ဖုိ႔ရာ.. အျပင္ကို မျဖစ္မေနထြက္ရဖုိ႔ဖန္လာေတာ့သည္ေပါ့... အိပ္ယာထဲမွာေနလို႔ကေတာ့ ေတာ္ရံုတန္ရံု ဗုိက္ဆာတာေလာက္ကုိ မမႈေရးခ် မမႈ.. အျပင္ထြက္ရမယ္ဆုိေတာ့လည္း ညည္းညည္းညဴညဴလုပ္ၿပီး မုိးရြာထဲထြက္ရဦးမယ္ ဘာညာဆုိၿပီး... ဗုိက္ကလည္း ဆာေသးတယ္ေပါ့... ဒါနဲ႔ပဲ.. တကုိယ္ေတာ္ မနက္စာမက် ေန႔ခင္းစာမက် ဘုိဆန္ဆန္ဆုိ ဘရန္႔ခ်္ေပါ့ေနာ္.. စားတယ္ေပါ့.. စားခ်င္တာက နန္းႀကီးသုပ္.. ဖူဂ်ီက နန္းႀကီးသုပ္.. နန္းႀကီးသုပ္ႀကိဳက္သူမ်ားကေတာ့ ဘာလုိ႔ အဲ့ဆုိင္ကဟာကိုမ်ား အေကာင္းလုပ္ၿပီး စားသတုန္းလုိ႔ ေျပာခ်င္ေျပာၾကပါလိမ့္မယ္.. ကုိယ္ကေတာ့ ကုိယ့္အေၾကာင္းျပခ်က္နဲ႔ကုိယ္.. အဲ့လုိ နန္းႀကီးသုပ္မစစ္တဲ့ နန္းႀကီးသုပ္ကုိပဲႀကိဳက္တယ္.. စိန္ပန္းခုိင္.. ခင့္လက္ရာ.. ဦးၾကည္.. တခုမွမႀကိဳက္.. ထားေတာ့.. နန္းႀကီးသုပ္ရလားဆုိေတာ့ မရေတာ့ဘူးတဲ့.. ဘယ္ရေတာ့မွာလဲ .. ဘရိတ္ဖတ္စ္ေရာင္းတဲ့ဟာကုိ ေန႔ခင္း ၂ နာရီေက်ာ္ေလာက္မွ လာေမးေနတာကုိ... ကဲ.. ဂလုိဆုိ.. ပလာတာေကာဆုိေတာ့.. ျပည္ပလာတာလားတဲ့... ဟုတ္တယ္ အဲ့ဒါတပြဲ.. ခပူခ်ီးႏုိးေလးတခြက္ေပါ့... စင္နမန္ေတြျဖဴးမလာနဲ႔ေနာ္ဆုိၿပီး အထြန္႔တက္.. ၀ုိင္ဖုိင္ေလးသံုး.. စားပြဲထုိးေတြျဖတ္ေလွ်ာက္ရင္ တျခားလူေတြ ဘာေတြမ်ားစားလဲ ထပ္ငမ္း.. မီႏူးကုိလည္း ဖင္ျပန္ေခါင္းျပန္ ၾကည့္.. ပလာတာနဲ႔မွ မ၀ရင္ ဘာစားရမလဲဆုိတာ.. လူဆုိတာ အဲ့လုိ ပလန္နဲ႔သာ အလုပ္လုပ္သင့္တယ္ေလ.. ဒါနဲ႔ ေပါ့ေပါ့ပါးပါး စားစရာေလးရွာေတာ့ ဖက္ထုပ္ျပဳတ္ေတြ႕.. အဲ့အခ်ိန္မွာပဲ.. ပလာတာကေရာက္လာေတာ့ ၾကည့္ရတာ ၀မဲ့လမ္းမျမင္.. ဖက္ထုပ္ျပဳတ္တပြဲေပးပါေပါ့.. ဒါနဲ႔ပဲ.. ပလာတာေလးစား.. ဖက္ထုပ္ျပဳတ္ေလး စား.. ေကာ္ေကာ္ေလးေသာက္နဲ႔ စည္စိမ္ရစ္ပီးသကာလ.. ရႊံ႕ကာတပ္ဖုိ႔အေရး ခ်ီတက္ရျပန္ေပါ့...


ကားေဆးေနက်ဆုိင္ကုိေရာက္ေတာ့ ရႊံကာျပဳတ္သြားလုိ႔ တပ္ခ်င္လုိ႔ပါေပါ့.. သူတုိ႔ကလည္း ခဏ၀င္ေစာင့္ေပါ့.. ဒါနဲ႔ တပ္ၿပီးသကာလ.. သူတုိ႔က ေနာက္တဖက္ကုိလည္း မျပဳတ္ရေအာင္ လုပ္ေပးခ်င္လုိ႔တူပါရဲ႕.. ေနာက္တဖက္ကုိ ၾကည့္ေတာ့ မရွိရွာေတာ့ဘူး.. ေနာက္တဖက္မရွိေတာ့ဘူး.. အမဆီမွာရွိလားဆုိေတာ့ .. မသိဘူးေပါ့.. ဘယ္အခ်ိန္ကမရွိမွန္းေတာင္မသိ.. အဲ့လုိ အူလည္လည္ေတြလုပ္ေတာ့..  ေရႀကီးတုန္း ပါသြားတာျဖစ္မယ္ဆုိၿပီး သူတို႔ကလည္း ထင္ေၾကးေပးေပါ့.. ဒါဆုိလည္း တပ္ေပးဆုိေတာ့ ပစၥည္းရွိဘူးတဲ့ေတာ္.. ေနာက္တပတ္ေလာက္မွတဲ့.. ထားေတာ့ .. ခုဘီေလာက္တုန္းဆုိေတာ့ .. ေပးစရာမလုိ၀ူးတဲ့.. အုိ.. ေပ်ာ္တာ.. ဒါဆုိ.. ေနာက္တပတ္မွလာခဲ့မယ္ဆုိၿပီး ၀မ္းသာအားရျပန္လာ..
ဘယ္လုိပင္ အဆင္ေျပေသာ္ျငားလည္း.. (ညည္းပါရေစဦး.. မပါမျဖစ္ ညည္းခ်င္းေလး).. ခ်စ္သူသာရွိရင္ ကုိယ္က ဒါမ်ိဳးေတြ လုိက္လုပ္ေနစရာမလုိပါ.. အဲ့ေန႔ကလုိ မိုးေအးေအးနဲ႔ဆုိ.. ခ်စ္သူရင္ခြင္ထဲမွာ ေအးေအးေဆးေဆးေကြး.. ဗုိက္ဆာရင္ တခုခုထလုပ္စား... ရုပ္ရွင္ေလးၾကည့္ရင္း ျပန္ေခြ.. ကားပ်က္ရင္.. ရံုးဖြင့္ရက္မွ ရံုးလုိက္ပုိ႔ၿပီး အျပန္ ကုိကုိ ၀င္ျပင္လုိက္ဆုိ.. ဒန္း (done) ေပါ့ေနာ္... အဲ့ဒါမ်ိဳးေတြေတြး.. မုိးကရြာ.. ေလာကႀကီးကေဆြးစရာႀကီးေပါ့ကြာ..

Tuesday, July 29, 2014

ေဟာ့ေပါ့ နဲ႔ ခ်စ္သူနဲ႔ က်မနဲ႔

ေဟာ့ေပါ့ဆုိတဲ့စားစရာနဲ႔ ခ်စ္သူနဲ႔က်မအေၾကာင္းပါ....
ဘာအေၾကာင္းေျပာေျပာ ခ်စ္သူနဲ႔ကေတာ့ လြတ္မယ္မထင္ပါ....
တရက္မွာ ရံုးကသူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ေဟာ့ေပါ့သြားစားျဖစ္ေတာ့ ခ်စ္သူကုိ လြမ္းပါတယ္.. (မဟုတ္လည္းလြမ္းတာပါပဲ)... လြမ္းတာေရာ.. သတိေတြရေနတာေရာေပါ့..
က်မနဲ႔ခ်စ္သူက အစားစာ ႀကိဳက္တဲ့ပံုစံခ်င္းမတူပါဘူး... ခ်စ္သူစားတတ္တာေတြကုိ က်မ မႀကိဳက္သလို... က်မ မက္မက္စက္စက္စားတဲ့ဟာေတြကုိလည္း သူကႀကိဳက္ပံုမရပါဘူး....
က်မကေတာ့ ၀ေသာသူေတြရဲ႕ထံုစံအတုိင္း.... အဆီ အဆိမ့္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားႀကိဳက္ပါတယ္....
ဒီေနရာမွာ က်မရဲ႕ မေကာင္းတဲ့အက်င့္ေလးေတြလည္း ထည့္ေျပာပါဦးမယ္..
ေရွ႕မွာလည္း ဂ်ီးမ်ားတဲ့အေၾကာင္းေတြ ေရးခဲ့ဖူးၿပီးပါၿပီ.. 
က်မက အစားကုိ ႀကိဳက္သေလာက္ ဂ်ီးကလည္း အေသမ်ားပါတယ္.. လူျမင္ကတ္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ကုိ ဇီဇာေၾကာင္တာပါ... လူအျမင္ကတ္တာပဲ ခံလုိက္မယ္... အက်င့္ေတာ့ မျပင္ႏုိင္သလုိ မေကာင္းတာလည္း မစားခ်င္ပါ...
မေကာင္းတဲ့ အစာတခုအတြက္နဲ႔ေတာ့ ၀ရတာမတန္ဘူးေလ.. ၀တာခ်င္းတူတူ ေကာင္းတာေလးေတြစားၿပီး ၀ရေတာ့ စိတ္ေက်နပ္စရာေကာင္းတာေပါ့.... ထားပါေတာ့.. စကားဆက္ရရင္.. ဇီဇာေၾကာင္တဲ့အေၾကာင္း....
က်မ မလုိင္ႀကိဳက္တယ္.. ဒါေပမဲ့ ဆုိင္တုိင္းက မလုိင္ကုိမစားဘူး.... ေမၿမိဳ႕ကမလုိင္.. ေမၿမိဳ႕ကဆုိလည္း တဆုိင္တည္းက မလုိင္.. အဲ့ဆုိင္က မဟုတ္ရင္ မလုိင္လုိ႔ကုိ မထင္ရေအာင္ မစားပါဘူး..... တခါတေလေတာ့ ေရႊပုစြန္က ရက္စ္မလုိင္ ဆုိတဲ့ဟာကုိ စားျဖစ္တယ္.. အဲ့ဒါကုိေတာ့ ႀကိဳက္တယ္... တျခားမလုိင္ဆုိရင္ အားနာပါးနာေတာင္ တကုိက္ မကုိက္တတ္ဘူး.....
မုန္႔ဟင္းခါး .. အုန္းႏုိ႔ေခါက္ဆြဲ.. ႀကိဳက္တယ္... တပတ္ တခါ.. ၂ ပတ္တခါေလာက္ေတာ့ စားခ်င္စိတ္ျဖစ္တတ္တယ္... ဒါေပမဲ့ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းပါတယ္ဆုိတဲ့ မုန္႔ဟင္းခါး.. အုန္းႏုိ႔ေခါက္ဆြဲျဖစ္ေနပါေစ.. အေၾကာ္နဲ႔ ငရုတ္သီးမႈန္႔မပါရင္ လွည့္ကို မၾကည့္ေတာ့ဘူး..... စားလည္း မစားတတ္ဘူး.....
သီဟုိေစ့.. ႀကိဳက္တယ္... ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကုိ တထုိင္တည္း စားႏုိင္တယ္.. ဒါေပမဲ့ ေရခဲမုန္႔တုိ႔.. ဒံေပါက္တုိ႔.. ေထာပတ္ထမင္းတုိ႔ထဲ ပါလာရင္ ေသေသခ်ာခ်ာကို ဖယ္ထုတ္တယ္...
ၾကက္သြန္.. အသားသုပ္တုိ႔ အရြက္သုပ္တုိ႔ထဲမွာပါရင္ စားတယ္... မုန္႔တီသုပ္တုိ႔.. အုန္းႏုိ႔ေခါက္ဆြဲတို႔ထဲမွာ  ပါလာရင္ အေသမုန္းၿပီး မရမက ဖယ္ပါတယ္......
၀က္သား.. ၀က္ေခါက္ကင္ဆုိရင္ ဘယ္အခ်ိန္ျမင္ျမင္ ငမ္းငမ္းတက္ျဖစ္တယ္.. ဒါေပမဲ့ ဟင္းထဲပါလာတဲ့ ၀က္ေခါက္တုိ႔ ၀က္ဆီတုိ႔ဆုိ သိပ္မုန္းပါတယ္.... စားလည္း မစားတတ္ဘူး..... ၀က္သားဆုိလည္းႀကိဳက္ေပမဲ့ ဟင္းအႏွစ္နဲ႔ခ်က္ထားတာကို ေတာ္ရံုတန္ရံု လံုး၀မစားဘူး.....
ေရခဲမုန္႔ဆုိလည္း အေသႀကိဳက္ေပါ့.. ငယ္တုန္းရြယ္တုန္းကဆုိ ဘူးအႀကီးႀကီးကုိ တေယာက္တည္းစားတာတုိ႔ ဘာတုိ႔ေပါ့..... ဒါေပမဲ့ ဗမာျဖစ္ေရခဲမုန္႔တုိ႔ ေတာ္ရံုတန္ရံု ေရခဲမုန္႔တုိိ႔ဆုိ လံုး၀ကုိ ပစ္ပစ္ခါခါ ျဖစ္ပါတယ္.... (ထူးေရခဲမုန္႔ကေတာ့ ျခြင္းခ်က္အေနနဲ႔စားပါတယ္... ဒါေတာင္ ေခ်ာကလက္တမ်ိဳးတည္း) ...
ေခ်ာကလက္လည္း ထုိ႔နည္းတူပါပဲ.. ပိုးစုိးပက္စက္ႀကိဳက္တဲ့အထဲပါပါတယ္.... ဒါေပမဲ့ ေခ်ာကလက္တုိင္းလည္း မစားဘူး... ေခ်ာကလက္ႀကိဳက္တယ္ဆုိၿပီး.. ေတြ႕ကရာေခ်ာကလက္ေကၽြးတာေလာက္ စိတ္ညစ္တာမရွိဘူး.. 
အေအး ေသာက္ရင္လည္း ႀကံဖန္ဂ်ီးမ်ားပါတယ္..... ဘယ္ေလာက္ေသာက္ခ်င္ေနေန.. မေအးတဲ့ အေအးကုိ သည္းခံၿပီး မေသာက္ဘူး... ေရေသာက္ရင္လည္း ထုိနည္းလည္းေကာင္းပဲ.. ေသေလာက္ေအာင္ မငတ္သေရြ႕ေတာ့ မေအးတဲ့ေရကုိ ေခ်ာ့တုိက္တုိက္ ေျခာက္တုိက္တုိက္မေသာက္ဘူးေပါ့ေနာ္...
စသျဖင့္.. အခုလုိ ဇီဇာေၾကာင္တဲ့က်မနဲ႔... ေဒါင္က်က် ျပားက်က်ေနတတ္တဲ့ ခ်စ္သူတုိ႔ေတြ႕တဲ့အခါမွာ... ဒီဟာကလည္း တျပသနာေပါ့..
အဓိကေျပာခ်င္တာက ေဟာ့ေပါ့.. ၾကားကဟာေတြက အပုိေတြထည့္ေျပာတာပါ..
အဲ့လုိေတာ္ရံုတန္ရံုအႀကိဳက္မတူတဲ့ ၂ေယာက္က ေဟာ့ေပါ့ဆုိရင္ေတာ့ ၂ခါညွိစရာမလုိေလာက္ေအာင္ ႀကိဳက္ၾကတယ္.. ဘယ္အခ်ိန္သြားစားစား ဘယ္ေလာက္စားစား မရုိးၾကဘူး..
သူမ်ားေတြက ေဟာ့ေပါ့ဆုိတာ လူအမ်ားနဲ႔စားမွတန္တာတုိ႔ ေပ်ာ္စရာေကာင္းတာတုိ႔ေျပာၾကေပမဲ့... က်မကေတာ့ ခ်စ္သူနဲ႔ ၂ေယာက္ထဲ စားရတဲ့ ေဟာ့ေပါ့ကသာလွ်င္ အေကာင္းဆံုးလို႔ထင္တာပါ.. လူအမ်ားနဲ႔ စားတဲ့အခါ ကုိယ္မႀကိဳက္တာေတြလည္း အုိးထဲပါေနတယ္ေလ.. ညွီတတ္တဲ့ဟာမ်ဳိး အနံ႔ျပင္းတဲ့အရြက္မ်ိဳးေတြပါလာရင္ စားရတာ ဖီးလ္ေကြးပါတယ္.. ၂ေယာက္တည္းဆုိေတာ့ အဲ့လုိဟာေတြ သူစားခ်င္ေနဦးေတာ့ အႏုိင္က်င့္ၿပီး မထည့္နဲ႔လုိ႔ ေျပာလုိ႔ရတာမ်ိဳးေလ.. အဲ့လုိေျပာစရာမလုိေလာက္ေအာင္ကုိလည္း ေဟာ့ေပါ့စားရင္ေတာ့ တက္ညီလက္ညီရွိၾကတယ္..
ေဟာ့ေပါ့ႀကိဳက္ေတာ့ ေဟာ့ေပါ့ဆုိင္ေတြ ေပၚသမွ် လုိက္စားၾကည့္ၾကေပမဲ့ ေရႊေကာင္းေလာက္ကုိ ဘယ္ဆုိင္ကုိမွမႀကိဳက္ဘူး.. အဲ့ေတာ့ အၿမဲလုိလုိ ေရႊေကာင္းမွာပဲစားျဖစ္တယ္..
အသားလႊာ ၁ပြဲရယ္.. အရြက္ေတြရယ္ဆုိ ျပည့္စံုၿပီ.. တျခားဟာေတြကုိ မစားျဖစ္ဘူး.... ခ်စ္သူကေတာ့ ၾကာစြယ္ကုိ ၃-၄ ပြဲေလာက္ တေယာက္တည္း စားတတ္တယ္.. က်မကေတာ့ အရြက္ေတြေပါ့.. ပဲရြက္နဲ႔ ေဂၚရခါးရြက္က ၂ေယာက္လံုးအႀကိဳက္...  မုန္ညင္းရြက္ ၃-၄ မ်ိဳးေလာက္နဲ႔စားၾကတယ္..
အဲ့လုိ ညွိစရာမလုိေအာင္အႀကိဳက္တူေနတဲ့အခ်ိန္မွာေတာင္.. အဲ့တခုထဲကုိ သေဘာထားကြဲလြဲၾကေသးတယ္.. ခ်စ္သူက ဘယ္ဟာကိုမဆုိ.. အရည္ကဆူေနတာျဖစ္တဲ့အတြက္ ခဏစိမ္လုိက္ရင္ က်က္ၿပီ စားလုိ႔ရၿပီဆုိၿပီး စားတယ္.. က်မက ပြက္ေနတဲ့အထဲထည့္လုိက္ၿပီး ေနာက္တခါ ျပန္ပြက္လာမွသာ က်က္တယ္လုိ႔ဆုိၿပီး အၾကာႀကီးေစာင့္ၿပီးမွ စားတယ္.. ဒါက ျပသနာေတာ့သိပ္မဟုတ္ဘူးဆုိေပမဲ့ အသားေတြထည့္လုိက္... သူက က်က္ၿပီဆုိၿပီးစား.. က်မက ေနာက္မွစားဆုိေတာ့ က်မက စားရတာပဲနဲသလုိလုိနဲ႔ စမန္ေတြခုတ္ၾကေပါ့...
အဲ့လုိနဲ႔ ခ်စ္သူမသြားခင္ ေနာက္ဆံုးတေခါက္ သြားစားျဖစ္ေတာ့ အဲ့လုိေတြ စမန္မခုတ္ၾကရေအာင္ဆုိၿပီး .. အသားပန္းကန္ကုိ တ၀က္ခြဲလုိက္ၿပီး ကုိယ့္ဘက္ကဟာကုိယ္စားဆုိၿပီး ၂ဦးသေဘာတူခြဲလုိက္ၾကတာေပါ့.... ဒီလုိနဲ႔စားေနရင္း မၾကာခဏဆုိသလုိ ခ်စ္သူက စားမေကာင္းဘူးလားဆုိၿပီး ေမးပါတယ္.. က်မကလည္း ေကာင္းပါတယ္ စားေနတယ္ေလဆုိၿပီး ဒီတုိင္းပဲ ျပန္ေျဖတယ္.. အျပန္လမ္းက်ေတာ့ ခ်စ္သူကေျပာတယ္.. ဒီတခါ ေဟာ့ေပါ့စားရတာ တခုခုလုိေနတယ္တဲ့... ဘာမွန္းမသိဘူးတဲ့.. အိမ္ေရာက္ေတာ့မွ သူ ထပ္ေျပာတယ္.. ခါတုိင္းလုိ လုမစားရလို႔တဲ့ စားလုိ႔ေကာင္းတယ္လုိ႔ကုိ မထင္ဘူးဆုိၿပီး.... အဲ့ေတာ့မွ က်မလည္း ေသခ်ာစဥ္းစားၾကည့္ေတာ့ .. ခါတုိင္းဆုိ လုလုိက္ ရန္ျဖစ္လိုက္နဲ႔ ဆူဆူညံညံနဲ႔ေပါ့.. အဲ့တခါကေတာ့ သူကလည္း သူ႔ဟာသူစား.. ကုိယ္ကလည္း ကုိယ့္ေ၀စုေလးကုိယ္စားနဲ႔.. တိတ္ဆိတ္ေနေတာ့ .. ခ်စ္သူေျပာတာ ဟုတ္တယ္ေပါ့..
တကယ္ေတာ့ ဘယ္အရာမဆုိ ၂ေယာက္အတူတူ တက္ညီလက္ညီရွိမွသာ ေပ်ာ္ဖို႔ေကာင္းတာပါ.. ေဟာ့ေပါ့တင္မကဘူး.. ရုပ္ရွင္ၾကည့္တာေတာင္ ၂ေယာက္လံုးၾကည့္ခ်င္တဲ့ ကားမ်ိဳး ၾကည့္ရမွသာ ေပ်ာ္စရာေကာင္းတာမ်ိဳး.... တေယာက္ၾကည့္ခ်င္တာကုိ တျခားတေယာက္က မႀကိဳက္ဘဲ လုိက္ၾကည့္ေပးရရင္ေတာင္ စိတ္ထဲမွာ သိပ္ဘ၀င္မက်ခ်င္ဘူး.. က်မၾကည့္ခ်င္တာကို သူ႔ကုိ အတင္းၾကည့္ခုိင္းရရင္ေတာင္ ၂ေယာက္အတူတူဆုိတာမ်ိဳးကုိ မခံစားရေတာ့သလုိလုိ.. ပုိတာပဲျဖစ္မွာပါ.. ခပ္ပုိပုိေတြပဲ ေျပာတတ္လုပ္တတ္တဲ့သူဆုိေတာ့..
ဘယ္လုိပဲျဖစ္ျဖစ္.. က်မအတြက္ေတာ့ ခ်စ္သူနဲ႔အတူရွိရတဲ့ဘ၀ကသာလွ်င္ ပုိေကာင္းတာပါ.. စကားကုိ အကုန္ေတာ့မေျပာခ်င္တဲ့အတြက္.. အခုေလာေလာဆယ္လို႔ ထည့္ေျပာပါရေစ.. ခုေလာေလာဆယ္ေတာ့ တေယာက္တည္း ေနရတဲ့အခ်ိန္ေတြက ခ်စ္သူနဲ႔ေနရတာေလာက္မသာယာပါဘူး.. ဘယ္ေလာက္ပဲ ကုိယ္လုပ္ခ်င္တာေတြကုိ အဆူအပူကင္းၿပီး လုပ္ခ်င္တုိင္းလုပ္ေနရေပမဲ့ တကယ္မေပ်ာ္ဘူး... စားခ်င္တာေတြ စားခ်င္တဲ့အခ်ိန္မွာ စားခ်င္သေလာက္ ေျပာမဲ့ဆုိမဲ့သူမရွိဘဲ စားႏုိင္ေနေပမဲ့ အဲ့ဒါ ေပ်ာ္ရႊင္မႈမဟုတ္ဘူး..... ေလာေလာဆယ္အတြက္ေတာ့ Two is better than one ဆုိတာ က်မအတြက္ အေတာ္မွန္တဲ့စကားေလးပါပဲ..
ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး.. ထံုးစံအတုိင္း ခ်စ္သူကုိ လြမ္းတဲ့ လြမ္းခ်င္းပါပဲ..


Monday, July 21, 2014

ပိတ္ရက္ညည္းခ်င္း

ပိတ္ရက္ေတြမွာ ဘာမွလုပ္စရာမရွိဘဲပ်င္းေနရင္ ဟင္းခ်က္ျဖစ္တယ္...
ဒီတပတ္လည္း ဘယ္မွ မသြားျဖစ္ဘဲ စေနေန႔ကို တေနကုန္ အိပ္ရင္းနဲ႔ပဲ ကုန္ဆံုးပလုိက္တယ္... အဲ့လုိ အိပ္လုိက္ရတာေလာက္ ေက်နပ္စရာေကာင္းတာမရွိဘူး...
တနဂၤေႏြက်ေတာ့ အေစာထမွ ညျပန္အိပ္ေပ်ာ္မွာဆုိေတာ့ ေန႔ခင္းေလာက္ထျဖစ္တယ္..
ထလာေတာ့ စားစရာမရွိ.. စားစရာမရွိေတာ့ ဟင္းခ်က္မယ္ႀကံ.. ခ်က္စရာလည္းမရွိဆုိေတာ့.. တေယာက္တည္းပဲ ေစ်း၀ယ္ထြက္.. ဟင္းခ်က္စရာ ဘာညာ၀ယ္ၿပီး အိမ္ျပန္လာ.. တညေနလံုး ဟင္းခ်က္.. ေရမုိးခ်ိဳး .. စားေသာက္.. စီးရီးစ္ေလး တပုိင္းေလာက္ၾကည့္.. ေဖ့ဘုတ္ခဏတျဖဳတ္သံုး.. အိပ္...
ေၾသာ္.. ခ်စ္သူမရွိတဲ့ ဘ၀ႀကီးက ေျခာက္ကပ္ကပ္နဲ႔ ပ်င္းစရာေကာင္းတာ... (လာျပန္ပါၿပီ.. မရုိးႏုိင္တဲ့ ညည္းခ်င္း)
ခ်စ္သူသာရွိရင္.. ပိတ္ရက္မွာ ဟုိသြားမယ္ ဒီသြားမယ္.. ဟုိဟာစားမယ္ ဒီဟာစားမယ္နဲ႔.. ဘယ္မွ မသြား မစားျဖစ္ရင္လဲ.. အိမ္မွာ ေအးေအးေဆးေဆး စီးရီးစ္ေလးေတြၾကည့္... ဗုိက္ဆာရင္ လက္ဖက္ေလးသုပ္လုိက္.. snacks ေလးေတြစားလုိက္.. အေအးေလးေသာက္လုိက္.. အတူတူ ဟင္းခ်က္စားလုိက္နဲ႔ ဘ၀ႀကီးက အရမ္းသာယာပါတယ္... ေစ်း၀ယ္ရတာေတာင္ ခ်စ္သူပါမွ ေပ်ာ္စရာေကာင္းပါတယ္.. ဘီစကစ္မုန္႔ေတြေရာင္းတဲ့အတန္းမွာ ကုိယ္က အၿမဲလုိုလို ၀ယ္၀ယ္ မ၀ယ္၀ယ္ အခ်ိန္ဆြဲေနတတ္တယ္.. ခ်စ္သူကလည္း အၿမဲလုိလုိ ၾကာတယ္ဆုိၿပီး ဗ်စ္ေတာက္ဗ်စ္ေတာက္ လုပ္တတ္တယ္... ဇြန္းတေခ်ာင္းေလာက္၀ယ္ဖုိ႔ေတာင္ သေဘာထားခ်င္းကမတူ.. ဘူးေတြပလံုးေတြလည္း ကုိယ္က သိပ္ႀကိဳက္.. ဟုတ္ဟုတ္မဟုတ္ဟုတ္ ေငးေမာေနတတ္ေတာ့.. ေငးေမာေနတာၾကာရင္ ၀ယ္ျဖစ္သြားေတာ့မွာကုိ ႀကိဳသိတဲ့ခ်စ္သူက အၿမဲဆြဲေခၚ... ဒီလုိ ေစ်း၀ယ္ရတဲ့အခ်ိန္ေလးေတြကအစ လြမ္းစရာေကာင္းလြန္းလွတယ္... ခု ၂လေလာက္အတြင္းမွာေတာင္ တေယာက္တည္း ေစ်း၀ယ္ရတာကုိ အသားမက်ႏုိင္ေသးဘူး...
ဒီပိတ္ရက္မွာ စီးရီးစ္ၾကည့္တာ.. ခ်စ္သူမရွိတဲ့ေနာက္မွာ ပထမဆံုးဆိုေတာ့.. ခ်စ္သူကုိ ပုိးစုိးပက္စက္လြမ္းမိပါတယ္.. အေအးေသာက္မိတာေတာင္ ဘာလုိေနမွန္းမသိဘူး.. ခြက္တခြက္တည္းကုိ ၂ေယာက္လုေသာက္ရတာက ပိုၿပီး အရသာရွိသလုိလုိ... လုစားေနၾက ဂ်ယ္လီဘူးေလးကုိ တေယာက္တည္း စားရေတာ့ ငုိခ်င္သလုိလုိ..  တေယာက္တည္းဘ၀က အရာအားလံုး အဓိပၸာယ္မဲ့ေနသလုိလုိ..
ဒီလုိနဲ႔ပဲ ေနာက္ထပ္ ၄-၅လေလာက္ စခန္းသြားရဦးမယ္.. လြမ္းရတာ ပင္ပန္းလြန္းတယ္ကြယ္....
ကုိယ္ဟာ အဆုိးျမင္စိတ္မ်ားလြန္းၿပီး ကုိယ္ခ်င္းမစာတတ္လုိ႔လားမသိဘူး.....
မုိင္ေပါင္း ေထာင္ခ်ီေလးေ၀းေနတာကုိ စာဖြဲ႕ေနၾကတယ္... ဖုန္းေလးပံုမွန္ေျပာ.. ၀ါသနာပါရင္ အခ်ိန္မေရြး ထလုိက္သြားလို႔ရတဲ့ေနရာမွာ ေနရတာကုိ LDR ဆုိၿပီး လြမ္းေဆြးျပေနတာကုိ ေနရင္းထုိင္ရင္းၾကည့္မရဘူး..
ေၾသာ္.. လူဆုိတာလည္း ကုိယ္ႀကံဳေနရတာကိုသာ အႀကီးဆံုး ဒုကၡလုိ႔ထင္တတ္ၾကတာေလ.. ကုိယ့္ဟာကုိယ္ ေျပာတာပါ..
ဖုန္းလည္း ပံုမွန္ေျပာလုိ႔မရ.. ေလးငါးေျခာက္ရက္ေနမွ တခါေလာက္ဖုန္းေျပာ.. တခါတေလ တပတ္ ဆယ္ရက္ အသံေတာင္မၾကားရ... ၾကားထဲမွာ ဘယ္ေရာက္လုိ႔ဘယ္ေပါက္မွန္းမသိ.. ကုိယ္ဘာျဖစ္ေနလဲသူမသိ.. သူဘာလုပ္ေနမလဲ ကုိယ္ မသိနဲ႔..  စိတ္ရွိတုိင္း ထလုိက္သြားလုိ႔ရတဲ့ေနရာလည္းမဟုတ္... စိတ္ပင္ပန္းလြန္းပါတယ္...

ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး.. ပိတ္ရက္ ဟင္းခ်က္ျဖစ္တဲ့အေၾကာင္း ပို႔စ္တင္တာပါ..
ဂ်ပန္တုိ႔ဖူးအခ်ိဳခ်က္..
တူနာမြေၾကာ္...
ဂ်ဴးဖူးေၾကာ္
ဆိတ္သားေျခာက္ ၾကက္ဥခ်က္..

Wednesday, July 16, 2014

Weekend cooking

စားစရာမွမတင္ရင္ ဘေလာ့ဂ္မပီသမဆုိးလို႔.. :P
အနဲငယ္ အားအားယားယားရွိေသာ ပိတ္ရက္တရက္မွာ ဟင္းခ်က္ျဖစ္တယ္... စားစရာမရွိလုိ႔ ခ်က္တာလည္းပါတာေပါ့... ဆိတ္သားေျခာက္ခ်က္မယ္ဆုိၿပီး.. စဥ္းစားထားၿပီးသားဆုိေတာ့ ဆိတ္သားေျခာက္ေလးခ်က္လုိက္တယ္.... စားစရာသာမရွိတာ.. ဟင္းတမ်ိဳးထဲနဲ႔ ထမင္းစားရမယ္ဆုိေတာ့လည္း စိတ္ထဲ မၾကည္မလင္ျဖစ္တာနဲ႔ ေရခဲေသတၱာဖြင့္.. ဖြင့္ေတာ့လည္း ဘာမွမေတြ႕... ေဖာက္လက္စ တူနာဘူးေတြ႕ေတာ့ ၾကက္ဥထဲ ထည့္လိပ္လုိက္မယ္ေလဆုိၿပီး.. အသီးအရြက္ရွာေတာ့လည္း ဥနီနဲ႔ သခြားသီးပဲရွိေတာ့ ဥနီေလးနဲ႔တူနာ.. ျဖစ္သလုိေလးေပါ့...
ဒါနဲ႔ပဲ.. ထမင္းတနပ္ၿပီးသြားေလသည္ေပါ့..
ၾကက္ဥလိပ္ေၾကာ္ပါ...
တူနာဗူးထဲက တူနာကုိ ဥနီနဲ႔ေရာေၾကာ္... ၾကက္ဥထဲ ထည့္.. မေရာနိစ္ေလးအနဲငယ္ဆမ္းၿပီး လိပ္.. အေပၚက အစက္အစက္ေလးေတြက ျငဳတ္ေကာင္းမႈန္႔ျဖဴးထားတာ..
ဆိတ္သားေျခာက္ခ်က္..
ဆိတ္သားေျခာက္.. ေၾကာ္ၿပီးသားကုိ ေရေႏြးပူနဲ႔စိမ္.. အတံုးေသးေသးတံုး.. ၾကက္သြန္ျဖဴနီဆီသတ္.. ငရုတ္သီးအၾကမ္းမႈန္႔.. အေရာင္တင္မႈန္႔ထည့္.. ငံျပာရည္ေလး အေလာ္ေတာ္ထည့္.. ဆိတ္သားေျခာက္ထည့္.. အႏွစ္မျဖစ္မခ်င္း တေရၿပီးတေရတည္.. အႏွစ္ေလးရလာၿပီဆုိ  ျငဳတ္သီးစိမ္းေလးထည့္... ေနာက္ဆံုးမီးပိတ္ၿပီးမွ နံနံပင္ေလးအုပ္လုိက္ေတာ့ ခုလုိ လွတပတေလး ထြက္လာတယ္ေပါ့ေနာ္....
ဘာမွေရးစရာမရွိလုိ႔ မရွိရိွတာ ေရးတင္တာပါ..

Tuesday, July 1, 2014

ဆုေတာင္း

ဒီေန႔ ခ်စ္သူနဲ႔ဖုန္းေျပာျဖစ္တယ္...
ေျပာရင္းဆုိရင္း... ေရွာ့ပင္း ထြက္တယ္ဆုိတဲ့အေၾကာင္းေရာက္... ေရာက္ေတာ့ ေတာ္၀င္ေတြ ေမာ္တင္ေတြသြားေတာ့ ဘူနဲ႔သြားသလဲတဲ့.. တေယာက္တည္းေပါ့လို႔ေျဖေတာ့.. တေယာက္တည္း သိပ္အဆင္ေျပေနတယ္ေပါ့တဲ့... ခ်က္ခ်င္းလက္ငင္း ထုိင္ငုိခ်င္ေလာက္ေအာင္ ျဖစ္သြားတယ္... တေယာက္တည္း ဘယ္လုိလုပ္ အဆင္ေျပပါ့မလဲ ခ်စ္သူရယ္... ကုိယ့္ရဲ႕ ညည္းခ်င္းေတြၾကားရင္ ခ်စ္သူ ပင္ပန္းရတဲ့ၾကားထဲ တပူေပၚ ႏွစ္ပူဆင့္မွာစုိးလုိ႔ မေျပာတာပဲရွိတာပါ...  တေယာက္တည္း ဘ၀က အဆင္မေျပတဲ့အေၾကာင္း ခ်စ္သူကုိ ညည္းမျပခ်င္ဘူး..... တခါတေလေတာ့ ရံုးကလူေတြေရွ႕မွာ ညည္းမိတယ္... ခ်စ္သူမရွိေတာ့ ရံုးမွာပဲ မနက္စာ စားျဖစ္တယ္... ရံုးကိုလည္း အေစာႀကီးလာရေတာ့ လူေတြကေမးၾကတယ္ေပါ့...
မနက္အေစာႀကီးေရာက္ရတဲ့အေၾကာင္း.. ဒီေတာ့ ခ်စ္သူမွမရွိတာ.. ပါကင္ရဖုိ႔ အေစာႀကီးလာရတဲ့အေၾကာင္း ခ်စ္သူသာရွိရင္ ဒီလုိအျဖစ္မ်ိဳးေတြ မရွိဘူးဆုိတဲ့အေၾကာင္း ညည္းမိတယ္...
မနက္စာစားေတာ့လည္း... အမ်ားႀကီးစားလို႔ဆုိၿပီး ထူးဆန္းေသာ အၾကည့္နဲ႔ ၾကည့္... အမ်ားႀကီးစားတယ္ေနာ္ဆုိၿပီး ေျပာတဲ့သူေတြေၾကာင့္ ထပ္ညည္းမိတယ္.. ခ်စ္သူသာရွိရင္ ကုိယ္စားတာ ခ်စ္သူပဲသိတာ... ခုေတာ့ တေလာကလံုးကလူေတြသိၿပီဆုိၿပီး.. ခ်စ္သူမရွိတဲ့ဘ၀ဘယ္ေလာက္ဆုိးေၾကာင္း ညည္းမိတယ္...
ဒါေလးေတြက တကယ့္ေသးေသးေလးေတြပါ ခ်စ္သူရယ္... အဲ့ဒါေတြကုိ အကုန္အဆင္ေျပေအာင္ ကုိယ့္ဟာကုိယ္ ႀကိဳးစားၿပီး ေနေနပါတယ္...
ကုိယ့္ရဲ႕ေန႔စဥ္ဘ၀ထဲမွာ ခ်စ္သူက ၃ပံု၂ပံုပါပါတယ္.... က်န္တဲ့ အခ်ိန္က ရံုးတက္ရတဲ့အခ်ိန္.... အဲ့လုိ ေနရာတကာ ခ်စ္သူရဲ႕ ဂရုစုိက္မႈေအာက္မွာေနရင္းက ခုလုိမ်ိဳး တေယာက္တည္း ျပန္ေနႏုိင္ေအာင္ ကုိယ္မနည္း ႀကိဳးစားေနရတာပါ.....
 ေပ်ာ္ေနတယ္လုိ႔ ခ်စ္သူထင္ရင္လည္း.. အဲ့ဒါ ခ်စ္သူ စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ ေပ်ာ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္တာပါ.... အနဲဆံုးေတာ့ စိတ္မခ်မ္းသာေတာင္ ကုိယ့္ေၾကာင့္ ခ်စ္သူကုိ စိတ္မဆင္းရဲေစခ်င္လု႔ိပါ... ကုိယ့္စိတ္ေတြ ဘယ္ေလာက္ပင္ပန္းဆင္းရဲေနရလဲဆုိတာ ကုိယ္သာ အသိဆံုးပါ.... ခ်စ္သူကုိ လြမ္းတယ္ေတာင္ မေျပာမိေအာင္ေနပါတယ္.... လြမ္းတာရဲ႕ေနာက္ဆက္တြဲ.. လြမ္းရလြန္းလုိ႔ ကုိယ္ဘယ္ေလာက္ေတာင္ စိတ္ဆင္းရဲေနမိတယ္ဆုိတာကုိ ထပ္ေျပာေနမိမွာစုိးလုိ႔ပါ...
ကုိယ္ အသက္အရြယ္ရလာထဲက ဘာကိုမွ သိပ္မဆုေတာင္းမိဘူး..... ဒါေပမဲ့ ဆု ဆုိတာမ်ိဳးက ျပည့္တတ္တယ္ဆုိရင္ေတာ့ ကုိယ္ဆုေတာင္းခ်င္ပါတယ္.... ကုိယ္ခ်စ္တဲ့သူေတြနဲ႔ ဘယ္လုိ ပံုစံမ်ိဳးနဲ႔မွ မေကြကြင္းရပါေစနဲ႔လုိ႔......

Monday, June 16, 2014

နားလည္ခက္ေသာ...

ကုိယ္ဟာ တကုိယ္ေကာင္းဆန္တတ္လြန္းသူပါ... သူမတူစြာလည္း အတၱႀကီးလြန္းပါတယ္.... ကုိယ္ျဖစ္ခ်င္တာကုိသာ ဦးစားေပးတတ္သူရယ္ပါ..... ကုိယ္ျဖစ္ခ်င္တာျဖစ္ရဖုိ႔ သူမ်ားတကာဘာျဖစ္ျဖစ္ ေတာ္ရံုမစဥ္းစားတတ္သူပါ.... ဒါကုိယ့္ရဲ႕ စရုိက္လကၡဏာတခ်ိဳ႕ပါ....

ကုိယ္ ႏုိင္ငံတကာ အဖြဲ႕အစည္းဟု အမည္ရေသာ အဖြဲ႕စည္းတခုမွာ အလုပ္လုပ္ပါတယ္...... မသိနားမလည္သူေတြကုိ ေျပာရင္ေတာ့ " ဟယ္.. ေကာင္းတာေပါ့.. ေကာင္းလုိက္တာ.. " အစရွိသျဖင့္ ၾကားရပါမယ္..... ကုိယ္ကုိယ္တုိင္လည္း ဒီလုိ အဖြဲ႕အစည္းမ်ိဳးမွာ ေသေအာင္ အလုပ္လုိခ်င္ခဲ့ဖူးပါတယ္...
အထင္လည္း ႀကီးခဲ့ဖူးပါရဲ႕... တကယ္တန္းလုပ္ရေတာ့ ကုမၸဏီ ေသးေသးေလးမွာသာ လုပ္ခဲ့ဖူးတဲ့ကုိယ့္အတြက္ လူေပါင္းစံုရဲ႕ စရုိက္လကၡဏာေတြဟာ ေန႔တုိင္းမရုိးႏုိင္တဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြ ျဖစ္လာခဲ့တယ္......
ဒီထဲမွာမွ... ခုလတ္တေလာ ကုိယ္ လံုး၀မႏွစ္ၿမိဳ႕ သေဘာမက်တဲ့ အေၾကာင္းရာတခုက ေတာ္ေတာ္ ခါးသီးေစတယ္.... (ဒီေနရာမွာ ရြံရွာစက္စုပ္တယ္ဆုိတဲ့စကားမ်ိဳးထိပါ ေျပာခ်င္ပါတယ္...)
ဒီလုိ အလားတူ အဖြဲ႕အစည္းမ်ိဳးေတြ ဘယ္လုိ ရပ္တည္ေနသလဲ ကုိယ္ေသခ်ာမသိပါ...
ကုိယ္ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ အဖြဲ႕စည္းကေတာ့ ႏုိင္ငံ ၇ ႏုိင္ငံေလာက္က ရတဲ့ အလွဴေငြေတြနဲ႔ ရပ္တည္ေနတာပါ... အဲ့ဒီ အလွဴေငြဆုိတာ ကုိယ္တုိ႔ ႏုိင္ငံအတြက္ တေထာင့္တေနရာကေန ကူညီအားျဖည့္ေပးဖုိ႔ပါ... (ႏုိင္ငံေတာ္အတြက္ ဘာညာဆုိၿပီးေျပာေနလုိ႔ ႏုိင္ငံေရးေတြ သိပ္သိေနသလား ဆုိေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး..) ကုိယ္နားလည္တာ ကုိယ္ေတြးတာက ရုိးပါတယ္... တျခားဟာေတြ ကုိယ္ လုိက္လည္းမမီသလုိ နားလည္ မလည္ပါဘူး..... ဘယ္လုိပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘယ္အတြက္ပဲလွဴလွဴ.. ဒါဟာ အလွဴေငြပါ... ကုိယ္တုိ႔ဟာ.. ဒီအလွဴေငြေတြ အက်ိဳးရွိရွိ အသံုးခ်ႏုိင္ဖုိ႔ရာ တတပ္တအား ပါ၀င္ၾကတဲ့သူေတြပါ... ေျပာရရင္ သူမ်ား ပုိက္ဆံနဲ႔အလွဴလုပ္ရသလုိပါပဲ.. ယူတတ္ရင္ေျပာပါတယ္...
စိတ္ထားတတ္ရင္ ေနရင္းထုိင္ရင္းေတာင္ ကုသုိလ္ရဦးမယ္.. ဒါေပမဲ့ တရက္တရက္ ကုိယ္ အဲ့ဒီ့အတြက္ မုဒိတာ မပြားႏုိင္တဲ့ အျပင္ အကုသုိလ္ေတြ အလံုးနဲ႔အရင္းရပါတယ္...
ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ ဒီထဲမွာ ကုိယ္ေတြးသလုိ မေတြးတဲ့သူေတြ အမ်ားႀကီးပါ...  ေျပာရမယ္ဆုိ ကုိယ္ဟာ ဒီအဖြဲ႕အစည္းႀကီးထဲမွာ ဘာမွမဟုတ္တဲ့ ပမႊားေလးပါ... ေတာက္တုိမယ္ရ သာသာပဲရွိပါတယ္....
ကိုယ္လုပ္ရတဲ့ဟာေလးနဲ႔ ဆက္စပ္ေတြးၾကည့္မိလုိ႔ပါ... ကုိယ္ဟာ ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ်ဆုိသလုိ တရံုးလံုးရဲ႕ လုိအပ္ခ်က္အေတာ္မ်ားမ်ားကုိ လုိက္ျဖည့္စည္းေပးရသူပါ..... (ကုိယ့္ဟာကုိယ္ ဖာဖာေထးေထးေျပာတာေပါ့).. စာေရးကိရိယာ.. ဖုန္းေငြျဖည့္ကဒ္စသျဖင့္ေပါ့.. ဒီတာ၀န္က  ေန႔စဥ္၀တၱရားထဲက တခုပါ... အဲ့ဒီမွာ ဒီအေၾကာင္းအရာစပါတယ္.. လူေတြဟာ.. ဒါေတြကုိ သူတုိ႔ရဲ႕ ရပုိင္ခြင့္ရယ္လုိ႔ ထင္ျမင္ယူဆေနၾကတာကုိပါ... ရံုးကိစၥသံုးတာပဲ.. ရံုးက ပိုက္ဆံနဲ႔ သံုးရမွာေပါ့ဆုိတဲ့အေတြး... ငါဒီေလာက္ေတာ့ ရသင့္တာေပါ့.. ငါမယူလည္း တျခားလူေတြယူေနၾကတာပဲဆုိတဲ့ အေတြး... လူေတြအဲ့လုိေတြေတြးေနတယ္လုိ႔ပဲ ကုိယ္ထင္ပါတယ္.. (စြပ္စြဲတယ္ေျပာခ်င္ေျပာ.. ကုိယ့္ဘက္ကေတာ့ အေၾကာင္းရာခုိင္လံုပါတယ္)... ဒီလုိ အဖြဲ႕အစည္းမွာ လုပ္တဲ့အတြက္ လခဟာ တျခား ပရုိက္ဗိတ္ကုမၸဏီေတြထက္ ေယဘုယ်အားျဖင့္ေတာ့ သာပါတယ္.. သူမ်ားထက္ပုိရပါတယ္.. ခံစားခြင့္ေတြလည္း ပုိပါတယ္... အဲ့ဒါကိုေတာင္မွ လူေတြဟာ.. ပိုပုိၿပီးေတာ့ကုိ လုိခ်င္ၾကပါတယ္... ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ရဲ႕ ပုဂိုလ္ေရးရာ ကိစၥေတြအတြက္ပါ ေဘာင္ေက်ာ္ၿပီးေတာ့ အခြင့္ေရးလုိခ်င္ၾကပါတယ္.. ကိုယ္ျမင္ေတြ႕ေနရတာေတြက တကယ့္ကုိေသးေသးေလးေတြပါ... ကုိယ့္ ကုိယ္ေရးကုိယ္တာ ဖုန္းေျပာဖုိ႔အတြက္ ဖုန္းကဒ္ထုတ္တာမ်ိဳး... ဒီေနရာမွာ အလုပ္ကိစၥလုိ႔ ေျပာၾကပါမယ္.. ဟုတ္ပါတယ္.. အလုပ္ကိစၥေတာ့ ပါမွာေပါ့..  ဒါေပမဲ့ အဲ့ဒီ့အလုပ္ကိစၥအတြက္ေလာက္ကုိ ကုိယ့္အိတ္ထဲက စုိက္ထုတ္ေျပာေပးလုိက္ေတာ့ေရာ..... ကုိယ့္လခေတြ ဘယ္ေလာက္နစ္နာသြားမွာမုိ႔လုိ႔လဲကြယ္..
ခုနကေျပာသလုိပဲ.. ကိုယ္က ဒီရံုးက ေအာက္ေျခ၀န္ထမ္းပါပဲ.. ကုိယ္ရတဲ့လခက အမ်ားနဲ႔စာရင္ နည္းပါတယ္... ဒါေပမဲ့ ေတာ္ရံုတန္ရံု ရံုးပစၥည္းကုိ ကုိယ္ယူမသံုးဘူး.... ကုိယ္ႀကီးက်ယ္ပါတယ္.. ေဘာပင္ဆုိရင္ ယူနီမွဆုိၿပီးေရးခ်င္တယ္.... ကုိယ့္ဟာကုိယ္ ၀ယ္သံုးပါတယ္... ရံုးက ပစၥည္းေသးေသးေလး တခုထုတ္ယူဖို႔ရာ ရံုးကိစၥသက္သက္ သံုးဖုိ႔ျဖစ္ေနတာေတာင္မွ  ကုိယ္ အေတာ္စဥ္းစားပါတယ္...
တျခားလူေတြ ဒီမွာ ဘာလုပ္သလဲဆုိေတာ့ ယူနီေရးရတာမွ အဆင္ေျပတယ္ဆုိၿပီး သပ္သပ္ကုိ ၀ယ္ခုိင္းပါတယ္.. ေျပာခ်င္တာက.. ရံုးမွာ ရွိတာနဲ႔ ေရးလုိက္ေတာ့ေရာ ဘာျဖစ္မွာလဲ.... မႀကိဳက္လုိ႔ ကုိယ့္ဟာကုိယ္ ကုိယ္ႀကိဳက္တာမွ သံုးခ်င္သပဆုိတာမ်ိဳးေတာ့ မေကာင္းဘူးထင္တာပဲေလ... ခုတေလာ ကိုယ္ေရးကုိယ္တာ ကိစၥေတြအတြက္ပါ စာေရးကိရိယာေတြ ထုတ္လာၾကလုိ႔ .. ကုိယ္ဘယ္လုိမွ မခံစားႏုိင္ေတာ့တာပါ... ကိုယ့္တေယာက္တည္းရဲ႕ လုိအင္ဆႏၵျပည့္ဖုိ႔ရာအတြက္ ဘာလုိ႔ သူမ်ားရဲ႕ ပိုက္ဆံကုိ သံုးခ်င္ၾကသလဲဆုိတာ ကိုယ္စဥ္းစားမရဘူး..... ဒါမွမဟုတ္ အဲ့ေလာက္ထိ မစဥ္းစားမိၾကတာလား.. မျဖစ္ႏုိင္ျပန္ဘူး... ကုိယ္ေျပာေနတဲ့ လူေတြဟာ အကုန္ ကုိယ့္ထက္ ရာထူးႀကီး လစာမ်ားၾကတဲ့သူေတြပါ...  ႏုိင္ငံျခားသားေတြေတြလည္းပါပါတယ္.. သူတို႔ေတြဟာ လစာဆုိရင္လည္း ကုိယ္တုိ႔လူမ်ိဳးေတြထက္ အဆေပါင္းမ်ားစြာ ပုိရၾကပါတယ္.. တခ်ိဳ႕တခ်ိဳ႕ေသာသူေတြဟာဆုိရင္ ခုကုိယ္ေျပာသလို အကုန္လံုးကုိ ရပုိင္ခြင့္ထင္ကာ ရသမွ်အကုန္လုိခ်င္ပါတယ္.. ဒီေနရာမွာ ႏုိင္ငံျခားသာရယ္ ... ကိုယ့္လူမ်ိဳးရယ္ဆုိၿပီး လူမ်ိဳးေရးမခြဲျခားပါဘူး.. ဒီလုိလုပ္တတ္တဲ့ လူေတြကုိသာ ကုိယ္ေျပာခ်င္တာပါ...... ကုိယ္ကုိယ္တုိင္နဲ႔ ယွဥ္ၿပီး စဥ္းစားၾကည့္မိတယ္.. ဥပမာ.. ကုိယ္အသိတေယာက္ေယာက္က အလွဴလာခံလုိ႔ တခုခုအတြက္ အလွဴေငြထည့္လုိက္ၿပီဆုိၾကပါစုိ႔..... တကယ္လွဴမဲ့ေနရာကုိ မေရာက္ခင္ အလွဴခံသူက သူ႔လမ္းစရိတ္ကဘယ္ေလာက္ပါ... အဲ့ဒီကုိ သြားလွဴေတာ့ သူ႕ရဲ႕ေနေရးထုိင္ေရး စားေရးေသာက္ေရးအတြက္ဘယ္ေလာက္ပါဆုိၿပီး ႏႈတ္ၿပီးကာမွ တကယ့္လုိအပ္ေနသူဆီေရာက္မယ္ဆုိ.. ကုိယ္ဘယ္လုိစိတ္မ်ိဳးထားႏုိင္မလဲဆုိတာ...
ကုိယ္ဆုိရင္ေတာ့ ၿငိဳျငင္မွာပါ.. တခါတေလ ျမန္မာေငြ ၃၀၀၀ ေလာက္ေသာပုိက္ဆံကုိ ရံုးက ကားမရလုိ႔ အစည္းအေ၀းကို ကုိယ့္စရိတ္ကုိယ္စိုက္ၿပီးသြားရလုိ႔ပါဆုိၿပီး ျပန္ေတာင္းတဲ့အခါ.. အဲ့ဒီ့လူေတြကို ကုိယ္ အံ့ၾသမဆံုးဘူး... အဲ့ေလာက္ ပုိက္ဆံဟာ ဒီလုိ အဖြဲ႕အစည္းမွာလုပ္ေနတဲ့ လူတေယာက္အတြက္ ဘာမွမဟုတ္ပါဘူး.... ကိုယ့္အိတ္ထဲက စိုက္လုိက္လုိ႔လဲ ကုိယ့္မွာ ဘယ္ေလာက္မွ မနစ္နာသြားသလို ျပန္ရသြားလုိ႔လဲ ကုိယ္မခ်မ္းသာသြားဘူးေလ..... (၃၀၀၀ ေတြမ်ားလာရင္ ဘယ္လုိလုပ္မလဲဆုိၿပီး စကားကပ္ေျပာခ်င္သူမ်ားအတြက္ ထည့္ေရးပါမယ္.. ၃၀၀၀ ေတြက မ်ားမလာပါဘူး.. ရံုးက ကားဆုိတာ ၁၀ ခါ မွာ ၉ ခါေလာက္က ေသခ်ာေပါက္ရႏုိင္တာမ်ိဳးပါ)
မိတၱဴကူးခ ၃၀၀၀ ေလာက္ကုိ ထည့္ေတာင္းတာမ်ိဳး...... ေျပာရင္ေတာ့ အမ်ားႀကီးေပါ့...( ဒါမ်ိဳးေတြကုိ profit n loss ကုမၸဏီမွာလုပ္ေနတယ္ဆုိ ဒါလုပ္သင့္တယ္လုိ႔ ကုိယ္ထင္ပါတယ္.. ရပုိင္ခြင့္ အကုန္ကုိ ေတာင္းဆုိသင့္ပါတယ္..... )
ကုိယ့္အေဖက ဒီအဖြဲ႕အစည္းထဲကပဲ အျခား ပေရာဂ်က္တခုရဲ႕ အလုပ္တခု လက္ခံပါတယ္.. ခရီးသြားရတာမို႔ ေလယာဥ္လက္မွတ္ boarding Pass အကုန္ျပန္ေပးရပါတယ္.. တကယ္စီးခဲ့တာျဖစ္ေၾကာင္းေပါ့.. အဲ့ေတာ့ သူက မ်က္ႏွာစာအုပ္မွာ ဒီအေၾကာင္းကုိ ေရးပါတယ္... ဒီလို အဖြဲ႕အစည္းမ်ိဳးမွာ ဒါမ်ိဳးေတြရွိတယ္ေပါ့.. ဒီ့ထက္ႀကီးတဲ့ အဖြဲ႕အစည္းေတြမွာေတာင္ ဒါမ်ိဳးမလုပ္ဘူးဆုိၿပီး..
ဒါမ်ိဳးေတြ သူမွမသိတာေလ... ဒီလုိ လူမ်ိဳးေတြရွိတဲ့ ဒီအဖြဲ႕အစည္းမွာ အဲ့လုိမွသာ လုိက္မေတာင္းရင္ ...................... ဆက္မေတြးရဲေတာ့ပါ.. ေတြးလည္း မေတြးတတ္ေတာ့ပါ...

အစမွာ ကုိယ္ေျပာခဲ့တာက... ကုိယ့္လုိ တကုိယ္ေကာင္းဆန္ တဗုိ႔တည္းၾကည့္တတ္တဲ့ စရုိက္လကၡဏေတြရွိတဲ့လူေတာင္မွ ဒါမ်ိဳးေတြကုိ စဥ္းစားမိရဲ႕သားနဲ႔.. အျခားသူေတြ ဘာလုိ႔မ်ား ဒီေလာက္ေလးကုိ မသိတတ္ၾကရတာလဲဆုိတာကုိ ကုိယ္နားမလည္ႏုိင္တာပါ... တခ်ိဳ႕ကိစၥေတြအတြက္ ကုိယ္ဟာ စန္းစန္းတင့္ျဖစ္လြန္းေနတာပဲ ျဖစ္မွာပါေလ...